Ja Rule

Beginperiode

Ja Rule werd geboren en groeide op in Hollis, een wijk in het New Yorkse stadsdeel Queens. Begin jaren 1990 begon hij zijn rapcarrière als lid van Cash Money Click, een hiphopgroep waarvan ook Chris Black en O-1 deel uitmaakten. De groep werkte samen met producer Irv Gotti, die destijds bekendstond als DJ Irv, en bracht enkele singles uit. Een gepland debuutalbum verscheen echter niet, waarna de groep uiteenviel.

In 1995 was Ja Rule samen met Jay-Z en DMX te horen op het nummer "Time to Build" van Mic Geronimo, afkomstig van diens album The Natural. In 1998 werkte hij met Jay-Z en Amil samen aan de hit "Can I Get A…", die bijdroeg aan zijn bekendheid. Datzelfde jaar tekende Ja Rule een platencontract bij Murder Inc. Records, het door Irv Gotti opgerichte label dat verbonden was aan Def Jam Recordings.

Doorbraak en commercieel succes

Ja Rule brak in 1999 door met zijn debuutalbum Venni Vetti Vecci. Het album bevatte de single "Holla Holla", die een hit werd in de Verenigde Staten. Zijn rauwe stemgeluid en directe rapstijl sloten aan bij de toenmalige populariteit van hardcore hiphop. Met zijn tweede album Rule 3:36 (2000) koos hij daarnaast steeds vaker voor melodieuze nummers met invloeden uit de moderne r&b. Het album bevatte onder meer de hits "Between Me and You", met Christina Milian, en "Put It on Me", met Lil' Mo en Vita.

Zijn grootste commerciële successen volgden met Pain Is Love (2001). Het album bereikte de eerste plaats van de Amerikaanse albumlijst en bevatte onder meer de hits "Livin' It Up" en "Always on Time", een samenwerking met Ashanti. Ook werkte hij met Jennifer Lopez samen aan de succesvolle nummers "I'm Real (Murder Remix)" en "Ain't It Funny". Met Mary J. Blige nam hij het nummer "Rainy Dayz" op.

In deze periode groeide Ja Rule uit tot een van de bekendste rappers binnen de commerciële hiphop. Zijn muziek combineerde rap met melodieuze refreinen, vaak gezongen door r&b-artiesten. Op zijn vierde album The Last Temptation (2002) zette hij deze stijl voort, onder meer met de single "Mesmerize", opnieuw een samenwerking met Ashanti. Daarnaast werkte hij met verschillende andere artiesten, onder wie Bobby Brown, Nas en Charli Baltimore.

Conflicten met andere artiesten

Tijdens zijn succesvolle jaren raakte Ja Rule verwikkeld in een langdurige vete met 50 Cent. Over het ontstaan van het conflict gaven beide rappers verschillende verklaringen. Volgens 50 Cent begon de ruzie eind jaren 1990 nadat Ja Rule hem had gezien met iemand die Ja Rule eerder had beroofd. Ja Rule stelde daarentegen dat het conflict ontstond doordat 50 Cent zich tijdens de opnamen van een videoclip genegeerd voelde door zijn entourage. De onderlinge spanningen leidden tot fysieke confrontaties en verschillende dissnummers.

Na de commerciële doorbraak van 50 Cent in 2003 escaleerde de vete. Ja Rule richtte zich daarbij ook tegen Eminem en Dr. Dre, die nauw met 50 Cent samenwerkten. In het dissnummer "Loose Change" viel hij hen aan en maakte hij onder meer een beledigende opmerking over Eminems dochter. Eminem reageerde daarop met verschillende dissnummers, waaronder "Bully" en "Doe Rae Me (Hailie's Revenge)", waarbij ook Obie Trice en leden van D12 betrokken waren.

In november 2003 verscheen Ja Rules vijfde studioalbum Blood in My Eye. Het album bevatte verschillende nummers waarin hij zich tegen zijn rivalen richtte, waaronder de single "Clap Back", en betekende een afwijking van de melodieuze stijl waarmee hij eerder succes had geboekt. Het album verkocht aanzienlijk minder dan zijn eerdere werk. De publieke conflicten en de toenemende concurrentie binnen de hiphop gingen gepaard met een afname van zijn commerciële populariteit.

Met R.U.L.E. (2004) keerde Ja Rule terug naar een toegankelijker geluid. Het album bevatte onder meer de single "Wonderful" met R. Kelly en Ashanti, "Caught Up" met r&b-zanger Lloyd, en "New York" met rappers Fat Joe en Jadakiss. Laatstgenoemde samenwerking leidde tot nieuwe spanningen met 50 Cent, die beide rappers vervolgens in zijn dissnummers bekritiseerde.

Latere carrière

Na het verschijnen van R.U.L.E. bracht Ja Rule gedurende enkele jaren geen nieuw studioalbum uit. Hij bleef wel muziek opnemen en werkte aan het album The Mirror, waarvan de uitgave herhaaldelijk werd uitgesteld. In 2009 werd het materiaal uiteindelijk gratis via internet beschikbaar gesteld. Daarnaast richtte hij zijn eigen platenlabel Mpire Music Group op.

In december 2010 werd Ja Rule veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens verboden vuurwapenbezit, waarvoor hij in juli 2007 in New York was gearresteerd. Hij begon zijn straf in juni 2011 uit te zitten. Tijdens zijn detentie zat hij ook een straf uit wegens belastingontduiking.

In februari 2012 verscheen zijn zevende studioalbum Pain Is Love 2, een vervolg op zijn succesvolle album uit 2001. Het album kwam uit terwijl Ja Rule in de gevangenis zat en bevatte onder meer de single "Real Life Fantasy".

In mei 2013 kwam Ja Rule vrij. Daarna bleef hij optreden en samenwerken met andere artiesten. Ook trad hij regelmatig samen met Ashanti op, met wie hij tijdens zijn succesvolle jaren verschillende hits had opgenomen. Zijn latere activiteiten richtten zich voornamelijk op liveoptredens en andere projecten buiten de muziek.

Acteerwerk

Naast zijn muziekcarrière is Ja Rule actief als acteur. In 2001 speelde hij de rol van Edwin in de actiefilm The Fast and the Furious. Een jaar later speelde hij naast Steven Seagal een van de hoofdrollen in de actiefilm Half Past Dead (2002). Daarnaast was hij te zien in films als Turn It Up (2000) en Assault on Precinct 13 (2005).

Albums

Singles