Jacques Le Goff

Jacques Le Goff
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Geboortedatum 1 januari 1924
Geboorteplaats Toulon
Overlijdensdatum 1 april 2014
Overlijdensplaats Parijs
Geboorteland Frankrijk
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan École normale supérieure, Lycée Louis-le-Grand, Lycée ThiersBewerken op Wikidata
Promotie agrégation d'histoire (1950)Bewerken op Wikidata
Beroep historicus
Werkveld(en) geschiedenis van de middeleeuwen, mediëvistiekBewerken op Wikidata
Werken
Genre(s) nouvelle histoire
Stroming(en) Annales
Bekende werken La naissance du purgatoire (1981)
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Academia Europaea, Poolse Academie van Wetenschappen, Amerikaanse Middeleeuwse AcademieBewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen Commandeur in de Orde van Kunst en Letteren (1997), CNRS Gold medal (1991), Dr A.H. Heinekenprijs voor geschiedenis (2004), eredoctor aan de Jagiellonische Universiteit te Krakau, Broquette-Gonin prize (1978), Hegel Prize (1994), Historian Prize of the city of Münster (1993), Grand prix Gobert (1996), Dan Davidprijs (2007), Grand Prix d’Histoire de la Ville de Paris (1997), honorary doctorate from the University of Parma (19 oktober 2000), honorary doctor of the University of Pavia, Corresponding Fellow of the Medieval Academy of America (1987), Commandeur in het Legioen van Eer (1997)Bewerken op Wikidata
Links
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Geschiedenis

Jacques Le Goff (Toulon, 1 januari 1924 – Parijs, 1 april 2014) was een Frans historicus, gespecialiseerd in de mediëvistiek. Hij behoorde tot de scholen van de Annales-geschiedschrijving en de Nouvelle histoire.

Le Goff studeerde na zijn opleiding aan de École Normale Supérieure geschiedenis, onder andere in Praag. Hij was verbonden aan de École Française te Rome en aan de universiteit van Lille eer hij vanaf 1960 in Parijs werkte. Vooral Marc Bloch en Georges Duby hebben hem beïnvloed. Hij was sinds 1972 directeur van de École des Hautes Etudes en Sciences Sociales te Parijs, als opvolger van Fernand Braudel. Le Goff schrijft cultuurgeschiedenis van de middeleeuwen en meer specifiek de historische antropologie van deze periode. Zijn aanpak vernieuwde het instrumentarium van de traditionele mediëvistiek, maar ook dat van de Annales-historici doordat hij minder aandacht schenkt aan de economie. Zo geeft hij in De cultuur van middeleeuws Europa behalve een chronologisch geordend beeld van Europa in de middeleeuwen ook inzicht in de mentaliteitsgeschiedenis van dit tijdvak. Le Goffs boek La naissance du purgatoire beschrijft de langzame opkomst, verspreiding en ontwikkeling van het religieuze begrip vagevuur. Zijn biografie van Lodewijk de Heilige verkent de (on-)mogelijkheden van dit genre in brede zin. In 2004 won Le Goff de Dr. A.H. Heinekenprijs voor geschiedenis.

Hij had veel leerlingen die de thema's die hij onderzocht verder uitwerkten en verdiepten, onder wie Jacques Berlioz, Alain Guerreau, Anita Guerreau-Jalabert, Jean-Claude Schmitt, Jerôme Baschet, Jacques Chiffoleau, Alain Boureau, Jean-Claude Bonne en Michel Lauwers.

Belangrijkste publicaties

  1. ↑ Annuaire des membres de l’École française de Rome: 1873-2020; pagina('s): 111-112.
  2. ↑ Les agrégés de l'enseignement secondaire. Répertoire 1809-1960; geraadpleegd op: 30 juli 2025.
  3. ↑ http://www.cnrs.fr/fr/recherche/prix/medaillesor.htm.
  4. ↑ https://www.cnrs.fr/fr/personne/jacques-le-goff.
  5. ↑ https://www.academie-francaise.fr/grand-prix-gobert.
  6. ↑ https://dandavidprize.org/previous-laureates/?getby=cat&cat=2007.
  7. ↑ https://www.whoswho.fr/decede/biographie-jacques-le-goff_13181; geraadpleegd op: 3 oktober 2019.
  8. ↑ https://www.unipr.it/ateneo/chi-siamo/lauree-honoris-causa.
  9. ↑ https://www.medievalacademy.org/page/CompleteCorrFellow; geraadpleegd op: 28 maart 2023.