Jan Honout

Beginjaren

Hij verhuisde begin jaren vijftig van Alphen aan den Rijn, waar hij voetbalde voor derdeklasser AVV Alphen, naar Beverwijk. Hij was korte tijd lid van de Beverwijkse voetbalvereniging DEM. Tijdens een partijtje zomeravondvoetbal werd hij in 1952 ontdekt door RCH. De club uit Heemstede beleefde een topperiode en speelde met een vast elftal. Na de tweede plaats in seizoen 1951/52 pakte RCH een jaar later het kampioenschap in de Eerste klasse A. Als nieuwkomer kwam Honout in de reguliere competitie 1952/53 tot drie optredens in de hoofdmacht. Hij debuteerde als negentienjarige op 22 februari 1953 in de met 0-1 gewonnen wedstrijd bij DOS.

Landskampioen

Met de drie andere kampioenen uit de Eerste klasse, EVV Eindhoven, Sparta en Vitesse, streed RCH in juni en juli 1953 om de nationale titel. Honout was reserve in de eerste vijf kampioensduels. In de zesde en laatste poulewedstrijd, op 11 juli 1953 op bezoek bij Sparta (1-1), stond hij in de basis. RCH eindigde samen bovenaan met EVV Eindhoven. Daardoor was een beslissingswedstrijd nodig om de landskampioen aan te wijzen. Dit extra kampioensduel werd gespeeld op 18 juli 1953 in het met 60.000 toeschouwers volgepakte stadion De Kuip in Rotterdam. RCH verscheen in dezelfde opstelling als tegen Sparta, met Honout in de basis. EVV Eindhoven nam de leiding door Dick Snoek. RCH kwam op gelijke hoogte door Jan Honout die een voorzet van Tonnie Gallis binnenschoot: 1-1. In de verlenging scoorde Gallis de beslissende 2-1. RCH won voor de tweede keer in de clubhistorie (eerder in 1923) de landstitel.

Op en neer

Honout kreeg in de loop van het seizoen 1953/54 als aanvaller een plek in het elftal. RCH kon het succes uit het kampioensjaar geen vervolg geven en degradeerde zelfs naar de Tweede klasse. In de tussentijd werd in Nederland het profvoetbal ingevoerd. RCH herstelde zich snel en kon in 1955, als kampioen van de Tweede klasse, toch de overstap naar het betaald voetbal maken. Honout scoorde in het eerste profjaar in de Eerste klasse A negen keer en vierde opnieuw een kampioenschap. In de nacompetitie slaagde RCH er niet in een plek te veroveren in de nieuwe Eredivisie. RCH kwam daarna vijf seizoenen uit in de Eerste divisie. De prestaties liepen langzaamaan terug en in het seizoen 1959/60 kon de club zich via de nacompetitie nog net handhaven. Een jaar later was de degradatie een feit. Van de kampioensploeg uit 1953 was Honout de enig overgebleven speler die de teruggang naar de Tweede divisie meemaakte. Voormalig international Loek Biesbrouck haakte na de degradatie in 1961 af.

Beslissende goal

Honout kreeg in 1962 een andere rol in het elftal. Hij verhuisde van de voorhoede naar de verdediging. Hij kreeg op 20 september 1964 een huldiging vanwege zijn 250e wedstrijd voor RCH. Als oudste speler van het elftal scoorde hij op 22 mei 1966 het beslissende doelpunt voor de terugkeer naar de Eerste divisie. In de derby tegen EDO had RCH aan een gelijkspel genoeg om op de vierde plek te eindigen, die recht gaf op promotie. RCH keek in een doelpuntrijk duel lang tegen een achterstand aan. In de slotfase ging Honout meer naar voren en scoorde de bevrijdende 4-4 gelijkmaker. Hij speelde nog twee jaar in de Eerste divisie en nam na afloop van het seizoen 1967/68 op 34-jarige leeftijd afscheid van RCH. In zijn laatste maanden ontstond nog een conflict met de club. Honout, van beroep monteur van garageonderdelen, verbleef voor zijn werk acht weken in Zuid-Limburg en miste de trainingen. Zijn contract werd daardoor opgezegd. Honout was het niet eens met het bestuursbesluit en nam spelersvakbond VVCS in de arm. De kwestie werd uitgesproken en vanaf eind maart was hij in de slotfase van de competitie weer van de partij.

Amateurs

Hij speelde vanaf het seizoen 1968/69 voor derdeklasser De Kennemers in zijn woonplaats Beverwijk. In 1970 promoveerde hij met de amateurclub naar de tweede klasse. Na vier seizoenen stapte hij in 1972 over naar de zaterdagtak van De Kennemers. Daar bleef hij nog zes seizoenen, tot op 44-jarige leeftijd, voor het eerste elftal uitkomen.

Jan Honout overleed op 66-jarige leeftijd in juni 2000.