| Jan Leliman | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsinformatie | ||||
| Nationaliteit | Nederlands | |||
| Geboortedatum | 26 juni 1828 | |||
| Geboorteplaats | Amsterdam | |||
| Overlijdensdatum | 1 december 1910 | |||
| Overlijdensplaats | Amsterdam | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | Architect | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leermeester(s) | Johan Metzelaar, Henri Labrouste | |||
| Werklocatie | Amsterdam (1843 – 1910), Brussel (1851), Parijs (1852 – 1853) | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst | |||
| Archieflocatie | Nieuwe Instituut | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Johannes Hermanus (Jan) Leliman (Amsterdam, 26 juni 1828 – aldaar, 1 december 1910) was een Nederlands architect en voorzitter van de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst. Hij was een belangrijk vertegenwoordiger van het eclecticisme in Nederland.

Leliman was in zijn jonge jaren leerling van architect en ingenieur Johan Frederik Metzelaar in Rotterdam. In 1852 kreeg hij onderricht van Henri Labrouste in Parijs. Gedureende zijn actieve leven was hij haast vaste architect van Woningbouwvereniging Salerno en de Evangelisch Lutherse Gemeente. Hij heeft in zijn leven een belangrijke plaats ingenomen in de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst. Zo was hij van 1862 tot 1867 secretaris en van 1867 tot 1876 voorzitter. Jan Leliman ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats te Amsterdam.
Zijn zoon Willem Leliman was eveneens architect. Deze wordt gezien als grondlegger van het Nederlands Architectuurinstituut.