Academie van Kunsten van de Duitse Democratische Republiek, Grand Lodge of Finland, American Academy of Arts and Sciences, Kunstgroep aan het Tuusulameer
Documentatielocatie
SAPA Foundation, Zwitsers Archief voor de Podiumkunsten
Prijzen en erkenningen
Grand Cross of the Order of the White Rose of Finland (8 december 1950), Whuri Sibelius-prijs (1953), Gouden medaille van de Royal Philharmonic Society (1935), Finnish Music Hall of Fame (2018), Goethemedaille voor kunst en wetenschap (1935), commandeur in de Orde van de Dannebrog, Grand Cross of the Order of the White Rose of Finland (8 december 1925), Commander First Class of the Order of the White Rose of Finland (30 april 1920), Commander 1st class of the Order of Vasa (26 februari 1923), Commandeur in de Orde van Sint-Olav, Grootkruis in de Orde van de Dannebrog, Grootofficier in het Legioen van Eer, Knight grand cross of the order of the crown of Italy, erelid van de Internationale Vereniging van Kamermuziek
Jean Sibelius werd in 1865 geboren in een Zweedstalige Finse familie. In het voorjaar van 1900 ging hij op internationale tournee met Kajanus en zijn orkest en presenteerde zijn nieuwste werken (waaronder een herziene versie van zijn Eerste Symfonie) in dertien steden als Stockholm, Kopenhagen, Hamburg, Berlijn en Parijs. De critici waren uiterst positief en schreven hun enthousiaste recensies in Berliner Börsen-Courier, Berliner Fremdenblatt en Berliner Lokal Anzeiger.
Zijn bekendste werken zijn Finlandia, Valse Triste, het vioolconcert, de Karelia-suite en de Zwaan van Tuonela, een deel uit zijn Lemminkäinen-suite, maar hij schreef veel meer: zeven symfonieën, meer dan honderd liederen en geestelijke muziek. Sibelius liet zich sterk inspireren door de Kalevala, het Finse nationale epos, bijvoorbeeld in zijn koorsymfonie Kullervo. Ook verwerkte hij, geheel in de geest van het karelianisme, elementen van traditionele muziek uit Karelië in zijn werken.
Sibelius verklaarde de stijl van zijn latere werk door te stellen dat andere componisten zich bezighielden met het produceren van cocktails waar hij het publiek puur koud water aanbood.
Na 1926 stopte Sibelius met componeren en vestigde zich in zijn huis (dat hij noemde naar zijn vrouw Ainola), waar hij ook in begraven werd. In 1950 werd hij onderscheiden met het Grootkruis in de Orde van de Witte Roos van Finland.
Composities
Werken voor orkest
Symfonieën
1892 Kullervo, symfonie voor sopraan, bariton, mannenkoor en orkest, op. 7
Allegretto – Poco allegro – Tranquillo, ma poco a poco ravvivando il tempo all’allegro – Poco largamente – Tempo I – Poco allegro
Tempo andante, ma rubato – Poco allegro – Molto largamente – Andante sostenuto – Andante con moto ed energico – Allegro – Poco largamente – Molto largamente – Andante sostenuto – Andante con moto ed energico – Andante – Pesante
Vivacissimo – Lento e soave – Tempo primo – Lento e soave – (attacca)
Finale: Allegro moderato – Moderato assai – Meno moderato e poco a poco ravvivando il tempo – Tempo I – Largamente e pesante – Poco largamente – Molto largamente
Un pochettino meno adagio – poco affrettando – Vivacissimo – rallentando – Adagio – poco meno lento
Allegro molto moderato – meno moderato – dolce e poco a poco più – Vivace – Presto – poco a poco rallentando – Adagio – Largamente – Affettuoso – Tempo I
12In zijn doopakte staan de namen in de volgorde 'Johan Christian Julius'; rond 1890 veranderde hij de volgorde in 'Johan Julius Christian'. - (Tawaststjerna, Erik 1992: Jean Sibelius: The years 1865-1893, blz. 39. Söderström & c: o.)