John Couch Adams
| John Couch Adams | ||
|---|---|---|
 | ||
John Couch Adams rond 1870 | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 5 juni 1819 | |
| Geboorteplaats | Laneast | |
| Overlijdensdatum | 21 januari 1892 | |
| Overlijdensplaats | Cambridge | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | St John's College (1839 – 1843) | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied | Wiskunde, astronomie | |
| Bekend van | Voorspelling van het bestaan en de positie van Neptunus | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Ambt | Regius Professor of Mathematics (1857 – 1858), Lowndean Professor of Astronomy and Geometry (1858 – 1892), President of the Royal Astronomical Society (1851 – 1853), President of the Royal Astronomical Society (1874 – 1876), directeur (Cambridge Observatorium – 1861 – 1891) | |
| Lid van | Royal Society (7 juni 1849), Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie (1883), Göttinger Academie van Wetenschappen, Accademia dei Lincei (9 juni 1872 – 26 juli 1883), Accademia dei Lincei (26 juli 1883) | |
 | ||
John Couch Adams (Laneast, 5 juni 1819 - Cambridge, 21 januari 1892) was een Brits wiskundige en astronoom.
Hij is vooral bekend geworden omdat hij het bestaan en de positie van de planeet Neptunus wist te voorspellen aan de hand van wiskundige berekeningen. Hij deed zijn berekeningen aan de hand van afwijkingen of perturbaties in de baan van Uranus, gecombineerd met de wetten van Kepler en Newton. Dezelfde berekeningen werden ongeveer gelijktijdig gedaan door Urbain Le Verrier, maar de twee waren niet op de hoogte van elkaars werk.
Adams studeerde op het St John's College van de Universiteit van Cambridge. Hij volgde George Peacock op als Lowndean Professor in de sterrenkunde en de meetkunde aan de Universiteit van Cambridge, en zou die positie gedurende 34 jaar (tot aan zijn dood) blijven bekleden, net als een fellowship in de wiskunde aan Pembroke College. Zijn voorspelling van Neptunus is zijn meest bekende werk, maar dit werd gevolgd door een lange en vruchtbare carrière in de sterrenkunde en de wiskunde. In 1856 publiceerde hij een nieuwe tabel van de parallax van de maan, die de tabel van Johann Karl Burckhardt overtrof en van invloed was op het onderzoek van Marie-Charles Damoiseau, Giovanni Antonio Amedeo Plana, en Philippe Gustave Doulcet.
Hij won in 1866 de Gouden medaille van de Royal Astronomical Society. In 1884 nam hij deel aan de International Meridian Conference als afgevaardigde van het Verenigd Koninkrijk.
Een krater op de maan is vernoemd naar hem, Walter Sydney Adams en Charles Hitchcock Adams. Ook zijn de buitenste ring van Neptunus, de planetoïde 1996 Adams, en de Adamsprijs naar hem vernoemd.