Jorge Oteiza

Jorge Oteiza
Jorge Oteiza (1968)
Jorge Oteiza (1968)
Persoonsgegevens
Volledige naam Jorge Oteiza Enbil
Bijnaam Jorge de Oteiza
Geboren 21 oktober 1908
Overleden 9 april 2003
Geboorteland Spanje
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Nuestra Señora del Buen Consejo SchoolBewerken op Wikidata
Beroep Beeldhouwer en schilder
Werkveld beeldhouwkunstBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Stroming abstracte kunstBewerken op Wikidata
Stijl Abstract
Werklocatie San Sebastián, Buenos Aires, Santiago, Madrid, Bogota, Alzuza, KukuarriBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Kunstenaars­map­locatie Frick-kunstreferentiebibliotheek, College for Creative Studies-bibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheekBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Prinses van Asturië-prijs voor kunst (1988), Universele Baskische Prijs (1998), Prix Manuel-Lekuona (1996), Gold Medal of Navarre (1992), Gipuzkoako Urrezko Domina (1998), Gold Medal of Navarre (1991), Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten (1985), Lan Onari (2000)Bewerken op Wikidata
Handtekening
Signatuur
Handtekening
Handtekening
Links
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Museo Jorge Oteiza met het oorspronkelijke woonhuis in Alzuza
Apóstoles, naast de entree van Museo Oteiza

Jorge Oteiza Enbil of Jorge de Oteiza (Orio, Gipuzkoa, 21 oktober 1908 – Donostia, Gipuzkoa, 9 april 2003) was een Spaanse schilder, beeldhouwer en schrijver.

Leven en werk

Oteiza werd in 1908 in de provincie Gipuzkoa in de autonome regio Baskenland geboren. Hij geldt als een belangrijke pionier van het abstracte beeldhouwen in Spanje. De basisvormen voor zijn abstractie zijn het vierkant en de bol.

In 1934 had Oteiza zijn eerste expositie, met enkele andere prijswinnaars uit 1931 en 1933, in de kurzaal van San Sebastian. In 1935 vertrok hij naar Zuid-Amerika om zich verder te ontwikkelen. In 1938 doceerde hij in Buenos Aires in Argentinië en Popayán in Colombia. In de jaren tussen 1944 en 1948 was hij vooral als publicist werkzaam en schreef hij diverse essays. In 1948 keerde hij met Itziar Carreño, met wie hij in Argentinië was gehuwd, terug naar Spanje en vestigde hij zich in Bilbao. Tussen 1948 en 1955 nam hij deel aan groepstentoonstellingen van de Groep Dau al Set in Spanje en in 1957 won hij de Grand Prix voor beeldhouwen van de Biënnale van São Paulo. Oteizo vertegenwoordigde in 1975 Spanje bij de Biënnale van Venetië.

In 1988 won hij in de sectie kunst de Prins-van-Asturië-Prijs, werd een retrospectieve tentoonstelling van het werk van Oteiza georganiseerd, die was te zien in Madrid, Bilbao en Barcelona, en werd hij wederom uitgenodigd voor de Biënnale van Venetië (met de beeldhouwster Susana Solano). In 2007 was postuum werk van Oteiza geselecteerd voor de expositie documenta 12 in Kassel.

Museo Oteiza

Vanaf 1950 was Oteiza (met onder anderen Nestor Basterretxea, Lucio Muñez en Eduardo Chillida) als beeldhouwer werkzaam voor de architect Francisco Javier Sáenz de Oiza aan de Basilica de Aranzazu in Oñati. Het huis van Oteiza in Alzuza (in de vallei van de Egüés op 9 km van de stad Pamplona), waar Oteiza sinds 1975 woonde, werd in opdracht van de Fondación Museo Jorge Oteiza (1991) uitgebreid met een museumgebouw naar een ontwerp van Sáenz de Oiza. Het museum werd op 8 mei 2003 voor het publiek geopend. Oteiza had al zijn sculpturen in 1992 aan de autonome regio Navarra geschonken. In het museum zijn permanent 150 werken tentoongesteld.

Werken (selectie)

Fotogalerij

Zie de categorie Jorge Oteiza van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.