| Justin Antoine Joseph Bruyenne | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsinformatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboortedatum | 25 januari 1811 | |||
| Geboorteplaats | Doornik | |||
| Overlijdensdatum | 27 juli 1896 | |||
| Overlijdensplaats | Doornik | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | architect | |||
| Werken | ||||
| Praktijk | Doornik | |||
| Belangrijke projecten | • Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis (Gohyssart-Jumet) • Sint-Aldegondekerk (Hérinnes) • Psychiatrisch gesticht te Sint-Truiden • Kasteel van Marlière • Kasteel van Ere • St-Amanduskerk (Doornik) • St-Amanduskerk (Pecq) (Obigies) • St-Gerykerk (Willemeau) • St-Aldegondekerk (Willemeau) • St-Michielskerk (St-Sauveur) | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | Archiefdienst Doornik | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Justin Bruyenne (Doornik, 25 januari 1811 - aldaar, 27 juli 1896) was een Belgische architect wiens talent een groot aantal monumentale gebouwen heeft opgeleverd in Doornik en omgeving. Hij bouwde in hoofdzaak in de provincie Henegouwen, maar ook in Vlaanderen, meestal in eclectische of neoromaanse stijl.
Justin Bruyenne was de zoon van een op grote schaal handelende timmerman. Als dreumes volgde hij het lager onderwijs in de gemeenteschool van Froidmont. Nadien ging hij in Doornik bij de Broeders Barbet voor de middelbare studiën. Bruyenne leerde het vak in de onderneming van zijn vader. Gelijktijdig volgde hij les aan de Tekenacademie, onder meer bij architect Bruno Renard (°Doornik, 30 december 1781 - † Sint-Joost-ten-Node, 17 juni 1861) en bij schilder Florentin Decraene (°1793, † 1852).
Bruyenne's oeuvre bestond uit kerken, burgerlijke gebouwen, scholen, hospitalen en kastelen. De restauratie van de Doornikse Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Unesco Werelderfgoed) was wellicht een van zijn meest vermaarde activiteiten. Dit werk nam hij in 1849 over van zijn leermeester: Bruno Renard.

In 1861 werd Bruyenne corresponderend lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (KCM). Zowat dertig jaar later, in 1892, was hij lid van de Franse Archeologische Vereniging voor instandhouding en inventarisering van monumenten (Société française d'archéologie pour la conservation et la description des monuments).

Voetnoten