Proteïne-kinaseremmer

Een proteïne-kinaseremmer is een enzymremmer die de activiteit van een of meer proteïnekinasen remt. Deze enzymen spelen een belangrijke rol bij de cellulaire signaaloverdracht en bij de regulatie van celgroei, celdeling en differentiatie.

Eigenschappen

Proteïnekinasen zijn enzymen die een fosforylgroep (PO32−) toevoegen aan een eiwit of een ander organisch molecuul. Dit proces wordt fosforylering genoemd. Fosforylering leidt meestal tot activering van het betreffende eiwit, maar kan ook bepaalde eiwitten inactiveren. De fosfaatgroepen worden doorgaans toegevoegd aan de hydroxylgroep van de serine- of threonine-zijketens van eiwitten (door Ser/Thr-proteïnekinasen) of aan tyrosine-residuen (door tyrosinekinasen). Daarentegen fosforyleren dual-specifieke proteïnekinasen serine-, threonine- en tyrosine-residuen (bijv. MEK in de MAP-kinase-route). Remmers van serine- of threoninekinasen omvatten bijvoorbeeld de remmers van serotonine- en threoninekinasen. H-7-dihydrochloride (synoniem (±)-1-(5-isoquinolinesulfonyl)-2-methylpiperazinedihydrochloride), Proteïne-kinaseremmers kunnen daarom worden ingedeeld op basis van het type aminozuren waarvan ze de fosforylering remmen. Er zijn ook proteïnekinasen die andere aminozuren fosforyleren, bijvoorbeeld histidinekinasen.

Beïnvloeding door proteïne-kinaseremmers

Proteïne-kinaseremmers beïnvloeden onder andere:

Typen proteïne-kinaseremmers

Belangrijke typen proteïne-kinaseremmers zijn:

Klinisch gebruik

Kinaseremmers zoals dasatinib worden vaak gebruikt bij de behandeling van kanker en ontstekingen.

Sommige van de kinaseremmers die bij de behandeling van kanker worden gebruikt, zijn remmers van tyrosinekinasen. De effectiviteit van kinaseremmers bij verschillende kankersoorten kan van patiënt tot patiënt verschillen.

Proteïne-kinaseremmers worden onder andere toegepast bij:

Zie ook