Kryptondifluoride

Kryptondifluoride
Structuurformule en molecuulmodel
	Structuurformule van kryptondifluoride
	Molecuulmodel van kryptondifluoride
Algemeen
Chemische formule	KrF2
IUPAC-naam	krypton(II)fluoride
Molaire massa	121,794806 g/mol
SMILES	F[Kr]F
InChI	1S/F2Kr/c1-3-2
CAS-nummer	13773-81-4
PubChem	83721
Wikidata	Q411652
Beschrijving	Kleurloze kristallijne stof
Vergelijkbaar met	xenondifluoride
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand	vast
Kleur	kleurloos
Dichtheid	3,24 g/cm³
Kookpunt	25 °C
Goed oplosbaar in	water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur	tetragonaal
Dipoolmoment	0 D
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal	Scheikunde

Kryptondifluoride is een anorganische verbinding van krypton en fluor met als brutoformule KrF₂. De stof komt voor als een kleurloze vaste stof, die hevig reageert met water en sterke zuren. Kryptondifluoride was de eerste verbinding van krypton die werd ontdekt.

Synthese

Kryptondifluoride kan op verscheidene methoden worden gesynthetiseerd:

Bombardement met protonen
Elektrische ontlading onder hoge druk
Fotochemische behandeling

De algemene reactie kan begrepen worden als:

\mathrm {Kr\ +\ F_{2}\ \longrightarrow \ KrF_{2}}

Structuur

De molecule is lineair en de Kr-F-afstand bedraagt 188,9 pm. Er bestaan twee kristallografische varianten: de α- en β-fase. β-KrF₂ kan boven −80 °C bestaan, terwijl de α-fase eerder stabiel is bij lage temperaturen.

Eigenschappen en reacties

Oxidaties

Kryptondifluoride is een sterke oxidator en fluoreringsreagens. Het kan goud oxideren tot zijn hoogste oxidatietoestand (+V):

\mathrm {8\ KrF_{2}\ +\ 2\ Au\ \longrightarrow \ 2\ KrF^{+}AuF_{6}^{-}\ +\ 6\ Kr\ +\ F_{2}}

Dit KrF⁺AuF₆⁻ ontleedt bij 60 °C tot goud(V)fluoride, krypton en fluorgas:

\mathrm {KrF^{+}AuF_{6}^{-}\ \longrightarrow \ AuF_{5}\ +\ Kr\ +\ F_{2}}

Verder kan kryptondifluoride xenon oxideren tot xenonhexafluoride:

\mathrm {3\ KrF_{2}\ +\ Xe\ \longrightarrow \ XeF_{6}\ +\ 3\ Kr}

Syntheses

Kryptondifluoride kan verder worden aangewend om moeilijk te bereiden verbindingen te maken, waaronder het BrF₆⁺-kation. Het reageert ook met antimoon(V)fluoride om het zout KrF⁺SbF₆⁻ te vormen.

Bronnen, noten en/of referenties

1 2 (en) W. Henderson (2000) - Main group chemistry, Great Britain: Royal Society of Chemistry, p. 149 - ISBN 0854046178
↑ (en) Charlie Harding, David Arthur Johnson & Rob Janes (2002) - Elements of the p-block, Great Britain: Royal Society of Chemistry, p. 94 - ISBN 0854046909
↑ (en) Arnold F. Holleman & Egon Wiberg (2001) - Nils Wiberg. ed. Inorganic chemistry, William Brewer. Academic Press, p. 398. ISBN 0123526515

[Henderson-1] 1 2 (en) W. Henderson (2000) - Main group chemistry, Great Britain: Royal Society of Chemistry, p. 149 - ISBN 0854046178

[2] (en) Charlie Harding, David Arthur Johnson & Rob Janes (2002) - Elements of the p-block, Great Britain: Royal Society of Chemistry, p. 94 - ISBN 0854046909

[3] (en) Arnold F. Holleman & Egon Wiberg (2001) - Nils Wiberg. ed. Inorganic chemistry, William Brewer. Academic Press, p. 398. ISBN 0123526515