Lakenhal

Hoofdzakelijk gebouwd in de Gotische stijl tussen 1200 en 1304, was de Lakenhalle van Ieper een van de grootste, niet religieuze gebouwen van de Middeleeuwen. Het diende tevens als markt en warenhuis voor de stad.

Een lakenhal (in Vlaanderen ook wel lakenhalle), eerder ook wel (ge)wanthuis of (ge)wandhuis en in het Latijn aangeduid als Domus Pannorum, is een gebouw dat zijn oorsprong kent in de middeleeuwen als handels- en stapelplaats voor het laken. In sommige plaatsen vonden er ook keuringen plaats en werd de kwaliteit van het laken bevestigd door de toekenning van een lakenlood.

De benaming wanthuis (Duits: Gewandhaus) komt van de wantsnijders. Dit waren kooplieden, die laken opkochten per baal, of gesneden (geknipt). Partijen geknipt laken bewaarde en verkocht men opgevouwen (Duits: gewendet of gewunden, verleden tijd: wand). Wantsnijders konden zich vooral in het huidige Duitsland tot machtige gilden verenigen en gingen vaak deel uitmaken van het stadsbestuur.

In steden in België, Nederland en Frankrijk fungeren de nog bestaande voormalige markthallen meestal als museum of tentoonstellingsruimte en zijn er enkele in gebruik genomen als stadhuis. In Duitsland is er een aantal als concertzaal of theater in gebruik, zoals het Gewandhaus in Leipzig waar het Gewandhausorchester haar naam aan ontleent.

Steden met een lakenhal

België

Voormalige lakenhal en later stadhuis van Antoing
De Lakenhalle van Herentals, gebouwd dankzij de welvaart van de veertiende-eeuwse handel en nijverheid

Duitsland

Ierland

  • Dublin: Linenhall (1728–1916)

Nederland

Museum De Lakenhal in Leiden is gewijd aan de voormalige Laecken-Halle.

Polen

De Lakenhal van Krakau

Verenigd Koninkrijk