Lambert-Joseph Massart (Luik, 19 juli 1811 – Parijs, 13 februari 1892) was een Belgisch violist met een lange loopbaan in Parijs.
Levensloop
Hij was zoon van musicus Joseph Massart en Marguerite Jacob Schrideur. Zijn muziekopleiding begon bij zijn vader en diens broer Jean-Joseph, die een leerling was van Leonard Joseph Gaillard en violist was van het theater van Luik. Na diens dood in 1818 werd zijn opleiding voortgezet onder muzikale en financiële ondersteuning door van Ambroise Delaveux (ambtenaar en amateur-violist), die voor hem regelde dat hij met een beurs van de stad Luik aan het Conservatoire de Paris kon studeren. Echter Luigi Cherubini weigerde toelating tot dat instituut omdat Massart een buitenlander was, een lot dat ook Franz Liszt en César Franck ondergingen. Hij maakte toch wel naam, zoals in Nederland werd bericht. Massart werd daarop privéleerling van Rodolphe Kreutzer, waarvan ook melding gemaakt werd voor een concert in Diligentia, Den Haag in 1828. Het instituut bleef hem om die reden weigeren, hoewel Lambert Massart inmiddels financieel werd ondersteund (pensionnaire) door koning Willem I van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Pas vanaf 1829 mocht hij er compositieleer en muziektheorie studeren, alsmede contrapunt bij François-Joseph Fétis.
Ondanks deze moeilijkheden tijdens het studietraject ontpopte Massart zich als een bijzondere violist. Hij speelde dikwijls bij de Opéra de Paris. Daarbij stond hij bekend als zeer goede violist binnen de kamermuziek, ook in diverse strijkkwartetten. Zo is bekend dat hij samen met Franz Liszt een uitvoering gaf van de Kreutzersonate van Beethoven. Hij vormde tevens een duo met zijn echtgenote Louise Aglae Masson (1827-1887), die aan hetzelfde conservatorium was geslaagd met een eerste prijs. Ze werd hofpianiste in Orléans en pianodocente aan het conservatorium van Parijs.
François-Joseph Fétis: Biographie Universelle des Musiciens et bibliographie générale de la musique, Paris: Firmin-Didot et Cie., 1881-89, 8 vols. Supplement et complement.
