Leonor Fini

Leonor Fini
Leonor Fini
Persoonsgegevens
Geboren Buenos Aires, 30 augustus 1907Bewerken op Wikidata
Overleden Aubervilliers, 18 januari 1996Bewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Beroep kunstschilder, illustrator, kostuumontwerper, sieraadontwerper, auteur, scenograaf, prentkunstenaar, ontwerper, schrijver, kunstenaar, tekenaar, decorschilder, graficus, aquarellist, pastellistBewerken op Wikidata
Werkveld erotische kunstBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Stroming surrealismeBewerken op Wikidata
Stijl stilleven, figuratieve kunst, portret, dierkunst, figuurvoorstellingBewerken op Wikidata
Werklocatie Triëst, Milaan, Parijs, RomeBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Archieflocatie Beinecke-bibliotheek voor zeldzame boeken en manuscriptenBewerken op Wikidata
Kunstenaars­map­locatie Bibliotheek en archieven van het Kunstmuseum van Philadelphia, Frick-kunstreferentiebibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheekBewerken op Wikidata
Links
RKD-profiel
(en) IMDb-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Leonor Fini (Buenos Aires, 30 augustus 1907 — Parijs, 18 januari 1996) was een Argentijns surrealistisch kunstschilder.

Leven en werk

Fini had een Italiaanse moeder en een Argentijnse vader, die de familie verliet, toen zij nog zeer jong was. Leonor Fini groeide op in de Italiaanse stad Triëst en ging naar Parijs om kunstschilder worden. Daar kwam zij in aanraking met het werk van Paul Eluard, Max Ernst, Georges Bataille, Henri Cartier-Bresson, André Pieyre de Mandiargues en Salvador Dalí. Gedurende de jaren 1945-1948 had ze een verhouding met graaf Sforza-Galeazzo Sforza.

Zij schilderde portretten, zoals van Jean Genet, Anna Magnani, Jacques Audiberti, Alida Valli en Suzanne Flon. Zij ontwierp ook kostuums en decors voor het theater. Veel van haar recentere schilderijen behandelen erotische fantasieën en de dood. In de jaren zestig en zeventig van de twintigste eeuw, schreef zij drie romans en raakte bevriend met Jean Cocteau, Giorgio de Chirico en Alberto Moravia.