Lidrus
| Lidrus | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Equisetum palustre L. (1753) | ||||||||||||
 | ||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||
 Lidrus op Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
Lidrus (Equisetum palustre) is een plantensoort uit de paardenstaartenfamilie (Equisetaceae).
Determinatie
Lidrus is een vaste, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 20–60 cm. Ze heeft een kale wortelstok met in snoeren gerangschikte wortelknollen. De groene, holle stengel is tot 8 mm dik. De in kransen staande bladeren bestaan uit kleine schubben, waarbij de bladscheden grotendeels met elkaar vergroeid zijn tot een stengelschede. De groene tot vliezig witte stengelscheden hebben dikwijls donkerbruine of zwartachtige banden. De tanden van de stengelschede staan vrij. Het eerste lid van de zijtakken is korter dan de bijbehorende stengelschede, een onderscheid met heermoes, waarbij dit juist veel langer is. In mei tot juli verschijnen er sporenaren op de top van de stengels of soms aan de zijtakken. De stompe aren zijn tot 3 cm lang en als ze rijp zijn verdrogen ze en vallen daarna af. De aar bestaat uit zeshoekige schubjes waar aan de binnenkant het sporangium met de sporen zich bevinden.
Ecologie
Lidrus komt voor op natte, mesotrofe tot eutrofe gronden in graslanden en in moerassen.
Syntaxonomie
In de syntaxonomie staat lidrus te boek als kensoort voor de pijpenstrootje-orde.
Biogeografie
Het verspreidingsgebied van lidrus strekt zich uit over het noordelijk halfrond.
Toxiciteit
Lidrus is met name giftig voor runderen.
Externe links
- Lidrus op Flora van Nederland
- Lidrus in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen:
· 
· 
.png){kind=small}