| Lloyd Hamilton | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Hamilton in 1922 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Lloyd Vernon Hamilton | |||
| Geboortedatum | 19 augustus 1891 | |||
| Geboorteplaats | Oakland (Californië) | |||
| Overlijdensdatum | 19 januari 1935 | |||
| Overlijdensplaats | Hollywood | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1913-1934 | |||
| Beroep(en) | acteur | |||
| ||||
Lloyd Vernon Hamilton (Oakland, 19 augustus 1891 – Hollywood, 19 januari 1935) was een Amerikaanse acteur uit het tijdperk van de stomme film.
Hamilton werd geboren op 19 augustus 1891 in Oakland (Californië). Hij begon zijn carrière als figurant in theaterproducties en maakte zijn filmdebuut in 1913, waar hij aanvankelijk ernstige rollen speelde maar al snel overschakelde op komische rollen. In 1914 vormde hij een duo met komiek Bud Duncan en gedurende de volgende drie jaar traden de twee artiesten op als het komische duo Ham and Bud in talloze korte films geproduceerd door de Kalem Company. Hamilton en Duncan gingen in 1917 uit elkaar, waarna Hamilton zich als soloartiest bij Fox aansloot. In de daaropvolgende jaren ontwikkelde hij een eigen komisch personage, waarbij hij vaak een ietwat preutse, uit de kluiten gegroeide jongen speelde die een geruite pet droeg.
.jpg)
Begin jaren twintig werd Hamilton beschouwd als een grote ster van korte komedies. Zijn talenten werden bewonderd door zijn collega-komieken. Charlie Chaplin noemde hem de enige acteur op wie hij jaloers was. Buster Keaton prees hem in een interview als "een van de grappigste mannen in de filmwereld", terwijl Charley Chase, die Hamilton in het begin van zijn carrière in een aantal korte films had geregisseerd, verklaarde dat hij zich vaak afvroeg "hoe zou 'Ham' Hamilton dit spelen?" voordat hij een scène opnam.
Zijn films bevatten vaak surrealistische elementen: in The Movies neemt hij met tranen in zijn ogen afscheid van zijn moeder om naar de stad te gaan, keert hij de familieboerderij de rug toe en stapt hij rechtstreeks de stad in die pal naast de deur ligt. In Move Along legt hij netjes zijn broek op straat neer, zodat een stoomwals hem kan strijken.
_-_1.jpg)
In 1924 was Hamilton zo populair geworden dat men besloot dat hij de overstap naar langspeelfilms moest maken. De komedie die daaruit voortvloeide, His Darker Self (1924), was een flop, waarna Hamilton haastig terugkeerde naar het maken van korte films. Na het mislukken van zijn eerste langspeelfilm, in combinatie met een toenemende alcoholverslaving, zou Hamilton onverschilliger zijn geworden ten opzichte van zijn carrière en worden zijn films uit de late jaren twintig vaak als minder consistent van kwaliteit beschouwd dan zijn werk uit de vroege jaren twintig.
In 1927 werd tijdens een feest van Hamilton in de Crescent Club in Hollywood een bokser vermoord. Na het incident werd hij door de filmautoriteiten meer dan een jaar lang uitgesloten van filmproducties. In 1929 keerde hij terug op het scherm in geluidsfilms. Zijn spreekstem was een nasale tenorstem die perfect paste bij zijn kieskeurige personage, maar zijn aanhoudende drankgebruik eiste zijn tol van zijn gezondheid. Hamiltons laatste hoofdrol was in een reeks korte komedies geproduceerd door Mack Sennett. Hij bleef de ongelukkige slachtofferrol spelen, zoals in Too Many Highballs, waarin Hamilton zijn auto probeert te parkeren en steeds wordt ingesloten door andere automobilisten. Toen de Sennett-serie stopte, werd er gesproken over een overstap naar de Hal Roach-studio, maar Roach was op de hoogte van Hamiltons beruchte alcoholmisbruik en weigerde hem aan te nemen. Hamiltons gezicht vertoonde diepe rimpels en ingevallen wangen door het overmatige drinken en hij leek niet langer op de "grote jongen" in zijn laatste films.
Er zijn relatief weinig van Hamiltons stomme films uit de jaren twintig bewaard gebleven. Ze werden geproduceerd door Educational Pictures, dat in 1937 door een brand in een opslagkluis werd getroffen. De films van Hamilton die wel bewaard zijn gebleven, worden vaak gewaardeerd door verzamelaars van komedies en liefhebbers van stomme films.
_-1.jpg)
In 1913 trouwde Hamilton met actrice Ethel Floyd. Het paar raakte begin jaren twintig van elkaar vervreemd en scheidde in 1926. In juni 1927 trouwde hij met Irene Dalton, een actrice die zijn tegenspeelster was in verschillende korte films. Het huwelijk met Dalton liep echter al snel op de klippen en ze scheidden in 1928.
Hamilton werd eind 1934 opgenomen in een ziekenhuis in Hollywood met een bloedende maagzweer. Hij belandde in een coma en overleed op 19 januari 1935 op 43-jarige leeftijd. Hij kreeg in 1960 postuum een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Lloyd Hamilton in de Internet Movie Database Lloyd Hamilton in The Movie DatabaseReferenties
. B.T. Batsford Ltd, pp. 110–112. ISBN 0-7134-7939-6.. Pocket Books, p. 104. ISBN 0-671-77104-3.
