| Maria van Kesteren | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Leiden, 22 augustus 1933 | |||
| Overleden | Laren, 30 april 2020 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Beeldhouwer, sieraadontwerper, glaskunstenaar, keramist | |||
| Werkveld | keramische kunst, glaskunst | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie | Leerdam | |||
| Werkgever | Galerie Het Kapelhuis | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | RKD - Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis | |||
| Prijzen en erkenningen | Kho Liang Ie-prijs (1994) | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Maria van Kesteren (Leiden, 22 augustus 1933 – Laren, 30 april 2020) was een Nederlands beeldend kunstenaar. Zij maakte objecten als vazen van onder meer hout, keramiek, kunststof en glas. In haar werk onderzocht Van Kesteren de vormmogelijkheden van materialen. Kenmerkend in dat onderzoek is de eenvoud van de cirkel, waarop zij steeds wist te variëren.
Ze was dochter van Eugenie Hellmann en kleermaker voor de rijkere mensen Gerardus Wenceslaus van Kesteren. Ze woonde vanaf 1968 tot vlak voor haar dood in Hilversum, 's-Gravelandseweg. Ze had er een woonhuis en in de serre haar atelier. Maria van Kesteren had wel een kinderwens, maar trouwde nooit. Van Kesteren overleed in het ouderencentrum voor kunstenaars het Rosa Spierhuis. Bij haar overlijden werd ze getypeerd als deftig en excentriek.
Ze groeide grotendeels op in Wassenaar. Ze zou eigenlijk de kinderverzorging ingaan; ze leerde daarvoor na haar mulo. Ze werd daaropvolgend au pair in Parijs, waarbij de daar wonende kunstenares Kiddy Esmerian haar tevens als assistent inzette. Nadat ze met haar alles aangepakt had keerde ze rond 1959 terug naar Nederland en nam houtdraailessen bij kunstenaar Henk van Trierum te Utrecht.
Zij heeft onder meer glaswerk ontworpen voor Glasfabriek Leerdam en keramiek voor Koninklijke Tichelaar Makkum. Haar eerste expositie was in 1963. Ze werd indertijd gestimuleerd door onder meer Benno Premsela, die haar onder de aandacht bracht bij kunstinstellingen. Van Kesteren was vanaf 1968 als beleidsadviseur betrokken bij Galerie Het Kapelhuis te Amersfoort onder en met medekunstenaars Margje Blitterswijk en Hyke Koopmans . In 1982 begon de Stichting Françoise van den Bosch met het uitreiken van een object aan personen die zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de bevordering van de belangstelling voor het hedendaagse sieraad. De eerste opdracht voor een ontwerp voor het uit te reiken object werd gegeven aan Maria van Kesteren en het duo Frans van Nieuwenborg en Martijn Wegman.
In 1995 vond een overzichtstentoonstelling van Van Kesterens werk plaats in het Stedelijk Museum Amsterdam. Haar werk is opgenomen in de verzamelingen van het Centraal Museum, Utrecht, Cooper Hewitt Museum, New York, Gemeentemuseum Arnhem, Gemeentelijk Van Reekum Museum, Apeldoorn, Glasmuseum, Leerdam, Municipal Gallery of Modern Art, Dublin, Museum für Kunsthandwerk, Frankfurt am Maim, Museum Boymans Van Beuningen, Rotterdam, Rijksdienst Beeldende Kunst, 's-Gravenhage en het Stedelijk Museum, Amsterdam.
Van Kesteren zei over haar zelf, dat ze weliswaar grotendeels inhout werkte, maar altijd moeite had met de weerbarstigheid van het materiaal. Kleur, structuur, nerven etc. zaten haar dikwijls in de weg.
Het werk van Van Kesteren is met verschillende prijzen bekroond; in 1991 ontving zij de Cultuurprijs van de gemeente Hilversum en in 1994 de Kho Liang Ie-prijs.