| Marie Schmitz | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Maria Hellena Verhoeven-Schmitz | |||
| Geboortedatum | 30 november1883 | |||
| Geboorteplaats | Haarlem | |||
| Overlijdensdatum | 10 juni1972 | |||
| Overlijdensplaats | Dordrecht | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | schrijver, recensent | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | Orde van Oranje-Nassau | |||
| Links | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Maria Hellena Verhoeven-Schmitz (Haarlem, 30 november 1883 – Dordrecht, 10 juni 1972) was een Nederlands schrijfster van romans en gedichten.
Schmitz werd in 1883 geboren in Haarlem. In 1890 verhuisde ze op 7-jarige leeftijd met haar moeder naar de Koningin Wilhelminastraat in Dordrecht. In 1902 deed ze eindexamen aan de HBS. Daarna begon ze met schrijven. Eerst schreef ze verhalen die in kranten en tijdschriften werden gepubliceerd.
In 1907 debuteerde ze met een dichtbundel. Later ging ze romans schrijven waar ze grote bekendheid mee verwierf. Ze schreef psychologische romans en novellen, jeugd- en meisjesboeken. In 1919 trad ze in het huwelijk met de kunstschilder Leendert Verhoeven (1883-1932). Het huwelijk bleef kinderloos. In 1921 schreef ze de autobiografische roman Marietje. Deze roman werd een groot succes en gaf haar een plaats in de Nederlandse literatuur. Het boek werd vertaald en was ook succesvol in het buitenland. Ook Het groote heimwee uit 1929 was een van haar succesvolle romans die vele malen werd herdrukt. Ze schreef vanuit een niet-Christelijke spirituele belevingswereld. In haar romans richtte zij zich voornamelijk op vrouwelijke personages. De novelle De open tuin uit 1928 is een van haar weinige romans met een man als hoofdpersoon. In 1932 overleed haar echtgenoot. Ze had inmiddels haar kantoorbaan opgezegd en moest nu schrijven om te kunnen leven. Ze werd ook letterkundig recensent aan de NRC waarin ze kritieken schreef. Ze deed dit tot op hoge leeftijd. Voor de AVRO-radio besprak ze boeken en ze hield lezingen over literatuur.
Schmitz was zeer goed bevriend met de andere Dordtse schrijfster Top Naeff.
In 1953 werd ze geridderd in de Orde van Oranje-Nassau voor haar letterkundig werk en ook voor haar gedrag in de Tweede Wereldoorlog. In haar benedenwoning had ze een Joodse man en zijn zoontje laten onderduiken.
