Loopbaan
Beginjaren
Op veertienjarige leeftijd werd hij lid van Xerxes. Hij begon in de C4 en klom binnen enkele weken op naar de C1. Via de B1 bereikte hij de A1, het hoogste jeugdteam.
De zeventienjarige hbs-leerling debuteerde in het eerste elftal op 10 januari 1960 in de thuiswedstrijd tegen ONA. Xerxes won met 3-1 en Snoeck sierde zijn debuut op met een treffer.
Zijn eerste seizoen liep af in mineur. Na een lange nacompetitie van zestien wedstrijden degradeerde Xerxes op 3 juli 1960 door het 0-1 verlies in de slotwedstrijd tegen Baronie op het terrein van DFC. Xerxes moest daardoor terugkeren naar de amateurs. Alhoewel hij nog een junior was, speelde hij mee in alle zestien extra duels waarin hij vier keer scoorde. In de reguliere competitie trof hij in zeven wedstrijden vier keer doel.
Landstitel in amateurtijd
Xerxes werd na de degradatie ingedeeld in de Eerste klasse, het hoogste amateurniveau. In zijn eerste volledige seizoen werd Snoeck clubtopscorer met twintig doelpunten. Xerxes werd in 1961 kampioen in de Eerste klasse C en pakte vervolgens ook de nationale titel bij de zondagamateurs. Dit herhaalde zich in het seizoen 1961/62. Met veertien treffers was Snoeck opnieuw de clubtopscorer. In de strijd om de landstitel scoorde hij nog zes keer in tien duels.
Snoeck werd in het voorjaar van 1961 geselecteerd voor het Nederlands amateurelftal. Hij speelde op 3 april 1961 de interland tegen de Franse amateurs. In Amiens leed Nederland een 3-1 nederlaag.
Na de hbs ging hij studeren aan de Economische hogeschool.
Xerxes terug bij profs
Met twee landstitels bij de amateurs maakte de Rotterdamse club gebruik van het promotierecht en keerde in 1962 terug naar het betaald voetbal. Met zijn inkomsten als profvoetballer kon Snoeck zijn studie bekostigen, zonder bij zijn ouders te hoeven aankloppen. Bij de rentree in de Tweede Divisie was hij voor het derde jaar op rij de meest scorende Xerxes-speler. In de jaargang 1962/63 scoorde hij 21 keer. Een jaar later nam de nieuwe topschutter Nol Heijerman het stokje van hem over.
Via de nacompetitie promoveerde Xerxes op 30 mei 1965 naar de Eerste divisie. Snoeck scoorde twee keer voor de Rotterdamse club in de met 3-0 gewonnen beslissende wedstrijd tegen AGOVV.
Hij werd in maart 1966 benoemd tot lid van verdienste van Xerxes.
Enkele maanden later werd hij door Xerxes op de transferlijst gezet, nadat de club was gepromoveerd naar de Eredivisie. Zijn voormalige trainer Bob Janse haalde de 23-jarige student naar NAC. De Bredase club betaalde een transfersom van 30.000 gulden. Daardoor kon Snoeck toch in de Eredivisie uitkomen.
NAC
Hij keerde op 24 september 1966 met NAC terug bij Xerxes. Snoeck werd in dit duel soms flink aangepakt door zijn voormalige ploeggenoten en Xerxes won met 2-1.
De revanche kwam op 12 februari 1967 toen Snoeck in de thuisontmoeting de enige en winnende treffer (1-0) scoorde voor NAC.
NAC bereikte in het seizoen 1966/67 de bekerfinale die Ajax in de verlenging op 7 juni 1967 won met 2-1. Snoeck miste deze finale. In de halve finale op 28 mei 1967 scoorde hij nog de beslissende treffer (4-3) in de verlenging tegen Blauw-Wit.
Hij was in het najaar van 1967 van de partij in de Europa Cup II. Omdat Ajax ook landskampioen was, mocht NAC als verliezend bekerfinalist deelnemen.
Het Europese debuut begon voor Snoeck en NAC op 21 september 1967 op Malta waar Floriana FC de tegenstander was. De Bredase ploeg won met 1-2 door twee treffers van Jacques Visschers. De thuiswedstrijd, die op 12 oktober in het PSV-stadion in Eindhoven werd gespeeld, won NAC met 1-0. In de tweede ronde stuitte NAC op Cardiff City uit Wales. De thuiswedstrijd in Eindhoven op 15 november eindigde in 1-1. In Wales ging NAC twee weken later met 4-1 onderuit en was uitgeschakeld. Snoeck speelde mee in de vier Europese duels.
In de tweede helft van het seizoen 1967/68 moest hij in militaire dienst en hij kwam niet vaak meer in actie. Snoeck besloot na dat seizoen te stoppen als profvoetballer omdat hij van plan was naar de Verenigde Staten te vertrekken.
Einde profvoetbal
Hij keerde medio 1968 terug naar Xerxes. De club was na het faillissement uit het betaald voetbal verdwenen en moest als amateurclub in de vierde klasse beginnen. Snoeck werd in oktober 1968 na zeven jaar weer opgeroepen voor het Nederlands amateurelftal. Hij speelde op 6 november 1968 mee in de met 1-0 gewonnen interland tegen de West-Duitse amateurploeg.
Snoeck scoorde bij zijn rentree voor Xerxes aan de lopende band en de tegenstanders deden hun beklag dat de voormalige profclub veel te sterk was voor de vierde klasse. Begin 1969 verbleef hij ruim twee maanden in de Verenigde Staten om daarna weer terug te keren naar Nederland.
Na drie promoties op rij stopte hij in de zomer van 1971 bij het eerste elftal van Xerxes. Vanwege een liesblessure, zijn baan bij auto-importeur Ben Pon en zijn werkzaamheden voor spelersvakbond VVCS. Hij ging bij Xerxes in een lager team spelen en trad ook toe tot het bestuur.
Vakbond VVCS
Snoeck slaagde in januari 1967 voor het doctoraal examen bedrijfseconomie.
Hij werd in 1969 bestuurslid van de VVCS en tweede secretaris naast Karel Jansen. Zijn taken waren arbeidsbemiddeling en transferzaken.
In 1973 werd hij directeur van het door de VVCS opgerichte bureau Sportpromotion dat commerciële belangen voor profspelers behartigde.
Hij volgde in mei 1975 Roel Wiersma op als VVCS-voorzitter.
Snoeck kwam in november 1976 in aanvaring met KNVB-voorzitter Jacques Hogewoning omdat de VVCS te weinig inspraak zou krijgen. Als VVCS-voorzitter eiste hij tevergeefs het woord tijdens de KNVB-vergadering.
Naast de VVCS werd hij in februari 1977 ook voorzitter van de pas opgerichte Arbeidsbemiddeling Betaald Voetbal (SABV). In deze stichting waren alle belangenverenigingen (van clubs, spelers en trainers) verenigd.
Snoeck werd in november 1977 door de VVCS voorgedragen als bestuurslid betaald voetbal van de KNVB. Hij trad daardoor af als VVCS-voorzitter, Karel Jansen volgde hem in 1978 op.
Snoeck stopte in mei 1979 bij de KNVB omdat hij het bestuurswerk niet meer kon combineren met zijn baan bij DAF Trucks. Hij bleef daarna betrokken bij de KNVB als lid van werkgroepen en de arbitragecommissie.
Feyenoord
Snoeck startte in september 1988 een eigen bedrijfskundig adviesbureau. Hij werd in januari 1990 directeur betaald voetbal bij Feyenoord. De club maakte een onrustige periode door met tegenvallende prestaties. In maart 1991 kregen trainer Pim Verbeek en technisch manager Gunder Bengtsson door Snoeck ontslag aangezegd. Clubman Wim Jansen volgde het duo op. Begin juli 1991 stapte ook Snoeck op.
Hij keerde in 1994 terug bij de VVCS als secretaris/penningmeester. In 2010 werd hij benoemd tot erelid en trad toe tot de raad van advies.
Nederland
