De blauwe kleur van de vlindervleugels komt niet door pigment, maar door de microscopische structuur en textuur van de bovenlaag, die invallend licht weerschijnt als een deken van kleine prisma's. De kleur verandert wat met de waarnemingshoek en de intensiteit neemt sterk toe bij invallend licht. Dit iriserende effect zorgt voor de felblauwe weerschijnkleur. De vleugels hebben een zwarte grondkleur met daaroverheen een brede, verticale band van deze weerschijnkleur. Bij de mannetjes is een groter aandeel van de vleugel bedekt met deze kleur dan de vrouwtjes. In de zwarte rand van de voorvleugel zit een rij van witte vlekken. De onderzijde van de vleugels is bruin met een complexe tekening van verschillende oogvlekken. De vlinder heeft een spanwijdte van rond de 120 millimeter.