Het Neboklooster is een voormalig klooster van de redemptoristen in het zuiden van de Nederlandse provincie Gelderland. Het pand ligt op een kleine hoogte aan de Sionsweg in het uiterste zuidoosten van de gemeente Nijmegen, nabij het begin 20e eeuw gestichte kerkdorp Heilig Landstichting waar het als klooster historisch ook zeer nauw mee verbonden is. Het ligt ook dicht bij het voormalige sanatorium Dekkerswald.
De kloosterkerk is gewijd aan Gerardus Majella.
Het klooster werd gebouwd tussen 1926 en 1928, in opdracht van de kapelaan Arnold Suys, die tegenover – het eveneens grotendeels dankzij hem gestichte – Heilig Landstichting graag een klooster wilde. Officieel heette het klooster Collegium Sancti Alfonsi in monte "Nebo" Noviomagi; het gebouw keek als het ware uit op de Heilig Landstichting, net zoals Mozes vanaf de Neboberg uitkeek op het Heilige Land (volgens de Hebreeuwse Bijbel, Deuteronomium 34:1). Het heuveltje waarop het klooster is gebouwd werd dan ook "Nebo" genoemd.
In het klooster waren een kleinseminarie Sint Alphonsus (in het noordelijke deel) en een studiehuis (het zuidelijke deel) gevestigd. In 1945 was er in de gebouwen een militair hospitaal ondergebracht. Later kwam er een scholengemeenschap. Een deel van het gebouw werd vanaf 1977 verhuurd aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen, voor de opleidingen Culturele en Maatschappelijke Vorming en Sociaal Pedagogische Hulpverlening. In 2008 verlieten de paters redemptoristen het complex, dat hierna een andere bestemming kreeg.
Het kloosterpand heeft ook dienstgedaan als decor voor een aantal scènes voor het 11de seizoen van de politieserie Flikken Maastricht. De betreffende opnames vonden plaats in 2015-2016.
Het klooster werd ontworpen door Jan Stuyt in een neoromaanse en neogotische stijl, die was geïnspireerd op Italiaanse bouwwerken.
De kloosterkerk heeft een hoge campanile. Het bakstenen kloostergebouw heeft gekoppelde rondboogvensters, rondbogen boven vensters en deuren en tegeltableaus. Alle ramen en deuren zijn hier in romaanse stijl. De ruiten tegelmotieven van de pleisterband aan de kerktoren verwijzen naar de Toscaanse architectuur uit de 14e-15e eeuw.
Het interieur van de campanile is met fresco's gedecoreerd door Piet Gerrits. Een aantal kunstwerken in de kerk, waaronder de kruisweg, zijn van hand van de redemptorist Gerard Mathot.
In 2001 is het gebouw aangewezen als Rijksmonument.
