| Nicolas Freeling | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 3 maart 1927 | |
| Geboorteplaats | Londen | |
| Overlijdensdatum | 20 juli 2003 | |
| Overlijdensplaats | Mutzig | |
| Werk | ||
| Beroep | schrijver, romanschrijver | |
| Werkveld | detectiveliteratuur | |
| Persoonlijk | ||
| Talen | Engels | |
| Diversen | ||
| Prijzen en onderscheidingen | Edgar Allan Poe Award (1967), Grand prix de littérature policière (1965) | |
| Archieflocatie(s) | Harry Ransom-centrum | |
Nicolas Freeling (geboren Nicolas Davidson; Londen, 3 maart 1927 – Mutzig, 20 juli 2003) was een Brits misdaadauteur, vooral bekend als schrijver van de "Van der Valk"-reeks politieromans. Een televisieserie gebaseerd op het personage, Van der Valk, werd in de jaren 1970 geproduceerd voor het Britse ITV-netwerk door Thames Television en kreeg in 1991-1992 een vervolg. In 2020 werd een remake gelanceerd met een nieuwe cast, nieuwe personages en verhaallijnen.
Freeling werd geboren in Londen, maar reisde veel en bracht zijn laatste levensjaren door in zijn woonplaats Grandfontaine, ten westen van Straatsburg. Hij had uiteenlopende beroepen, waaronder een loopbaan in de strijdkrachten en in de horeca. Hij was getrouwd met een Nederlandse vrouw. Hij begon met schrijven tijdens een gevangenisstraf van drie weken, nadat hij veroordeeld was voor het meenemen van kalfsvlees uit het Amsterdamse restaurant waar hij werkte, hoewel dit destijds gebruikelijk was in de horeca. Hij moest Nederland verlaten en maakte het boek, dat Love in Amsterdam ging heten, af in Engeland. Na de publicatie ervan keerde hij terug naar Nederland. In 1963 woonde hij in Hoogeveen.
Freeling raakte uitgekeken op het schrijven over zijn Amsterdamse inspecteur Van der Valk en liet hem in 1972 sterven, toen het personage werd doodgeschoten tijdens het onderzoeken van een weinig veelbelovend spoor. Freeling weigerde de detective weer tot leven te brengen en schreef twee romans waarin diens weduwe Arlette de hoofdrol als speurder vervulde. Vervolgens begon hij aan een tweede reeks rond de Franse politie-inspecteur Henri Castang, waarmee hij zijn teruglopende inkomsten trachtte te herstellen. Uiteindelijk liet hij Van der Valk terugkeren in Sand Castles (1989).
Freelings The King of the Rainy Country ontving in 1967 de Edgar Allan Poe Award van de Mystery Writers of America voor Beste Roman.
Zijn roman Gun Before Butter won de Franse Grand Prix de Littérature Policière en werd in 1963 genomineerd voor de Gold Dagger Award van de Britse Crime Writers’ Association.
In 1968 werd Freelings roman Love in Amsterdam verfilmd onder de titel Amsterdam Affair, geregisseerd door Gerry O’Hara, met Wolfgang Kieling in de rol van Van der Valk.
In 1990 werd Freelings Henri Castang-roman The Night Lords bewerkt tot een hoorspel door Michael Bakewell, met Keith Barron, Richard Vernon en Edita Brychta in de hoofdrollen. Het werd uitgezonden in de reeks Saturday Night Theatre op BBC Radio 4.
De Britse televisieserie Van der Valk (1972 TV serie), gecreëerd door Freeling, is gebaseerd op de romans. De serie ging in première op ITV en liep van 1972 tot 1992. In 2020 volgde een remake (Van der Valk (2020 TV serie)), eveneens geproduceerd voor ITV.
Aangepast voor BBC Radio:
In 1990 werd Not as Far as Velma bewerkt tot een zesdelige BBC-radioserie, met Keith Barron als Castang.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nicolas Freeling op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.