| Nicolas Julin | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Nicolas Joseph Julin | |||
| Geboren | Luik, 27 november 1822 | |||
| Overleden | Luik, 17 november 1882 | |||
| Geboorteland | België | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik | |||
| Leermeester | Gérard Buckens | |||
| Beroep | beeldhouwer, ornamentist | |||
| ||||
Nicolas Joseph Julin (Luik, 27 november 1822 – aldaar, 17 november 1882) was een Belgisch beeldhouwer en ornamentist.
Nicolas Julin was een zoon van edelsmid Nicolas Arnold Julin en Marie Catherine Loncin. Julin werd vanaf 1838 opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Luik. Hij was een leerling van Gérard Buckens en volgde er lessen in onder andere ciseleren en ornamentele beeldhouwkunst. Door omstandigheden buiten hem om, moest Julin de studie staken en ging hij aan het werk. Hij trouwde in 1851 met Françoise Catherine Julienne Geminick (1825-1875). Uit dit huwelijk werden negen kinderen geboren, onder wie de zoöloog Charles Julin (1857-1930).
Julin werkte vooral als ciseleur en graveur in goud, ivoor, zilver, metaal en hout. Hij maakte onder andere cameeën met de portretten van koningen Leopold I van België en Willem I der Nederlanden, geciseleerde gouden voorwerpen voor de kathedralen van Brugge, Luik, Mechelen en Nancy en gedreven inlegwerk voor wapens van keizer Napoleon III, politicus Charles de Morny en Paus Pius IX. Hij werd voor zijn werk onderscheiden met een vermeil-medaille op de Salon van Brussel in 1848, een medaille op de wereldtentoonstelling van 1851 in Londen en een eervolle vermelding op de wereldtentoonstelling van 1855 in Parijs. Op een kunstexpositie in Luik (1863), toonde Julin onder meer cameeën, waarvan de criticus van de Revue trimestrielle vond dat de verfijning van het vakmanschap de goede smaak van het ontwerp evenaarde. Verder "Een ceremonieel zwaard, een monstrans, schietpistolen, en een gegraveerde en ingelegde revolver vormen het contigent dat de kunstenaar naar de tentoonstelling heeft gebracht en hem verdere lofbetuigingen oplevert (...)". Vanaf 1864 gaf hij les in boetseren en ornamentale beeldhouwkunst aan de Luikse academie, als opvolger van Charles Honoré. Tot zijn leerlingen behoorden Auguste Donnay en Gustave Serrurier-Bovy.
Nicolas Julin overleed in 1882, kort voor zijn 60e verjaardag.