Belegering van de Langacker- of Nieuweschans in 1673 (prent uit 1675)Nieuwe-Schans op topografische kaart van 1933Garnizoenskerk van Nieuweschans (met op de achtergrond "de Hoofdwacht")Reconstructie vesting Nieuweschans met brugOude locomotiefloods
Bad Nieuweschans (Gronings: (Nij-) Schanze of Nij-Schans; Duits: Bad Neuschanz), tot maart 2009 officieel Nieuweschans en eerder Langeakkerschans geheten, is een grensplaats en kuuroord in de gemeente Oldambt in de Nederlandse provincie Groningen. Het is de oostelijkst gelegen plaats van Nederland en tevens de noordelijkst gelegen grensplaats. Op 1 januari 2023 telde Nieuweschans 1.285 inwoners. Vanwege de vele historische gebouwen is het dorp in augustus 1974 aangewezen als beschermd dorpsgezicht.
Tot 1990 vormde Nieuweschans een aparte gemeente, waartoe naast de hoofdplaats Nieuweschans ook de buurtschap Hamdijk behoorde. Vervolgens behoorde het tot 2010 bij de gemeente Reiderland. De gemeenten Nieuweschans, Beerta en Finsterwolde werden in het verleden wel de 'Rode Driehoek' genoemd, vanwege de sterke positie van de communistische partij.
Door overstromingen waren in de vijftiende en zestiende eeuw grote stukken land door de Dollard verzwolgen. Vanaf die tijd werd door zowel actieve inpoldering als natuurlijke aanslibbing de zee teruggedrongen. Hierdoor werd ook het strategisch belangrijke grensgebied uitgebreid. Zodoende werd besloten hier een vesting aan te leggen op het voormalige schiereiland de Langeakkeren, die onderdeel vormde van de hoge kwelder het Liedtsland (vernoemd naar het riviertje Lethe dat hier vanuit het achterland bij Dünebroek en Bellingwolde naar zee stroomde).
De schans werd ontworpen door ingenieur Matthijs van Voort. Hij kreeg de vorm van een regelmatige vijfhoek met bastions, omgeven door wallen en een gracht. Binnen de schans werd een regelmatig stratenpatroon aangelegd, met in het midden een exercitieterrein. Het water uit het achterland werd door het vesting geleid en ging via Langeakkerzijl naar een nieuw ingerichte haven. Met behulp van deze sluis kon men ook de achterliggende polder onder water zetten ten behoeve van de verdediging (inundatie).
De vesting werd Langeakkerschans genoemd, naar de langgerekte akkers op de kwelder. Voor de aanleg daarvan koos men de hoek van de in 1605 ingedijkte polder Bunderneuland[de] uit, rond de de sluis Bunderzijl, waardoor het water van deze polder samen met dat van de dorpen Wymeer en Dünebroek naar zee werd geleid.
Na jaren van onderhandelingen werd de grond waarop de schans was gebouwd in 1636 door de Republiek voor 16.000 gulden gekocht van de graaf van Oost-Friesland. De schans was lange tijd van strategisch belang, hetgeen vooral tijdens het rampjaar in 1672 naar voren kwam toen deze tijdelijk in handen viel van Münsterse troepen. Na verdere inpolderingen verloor de schans eind 18e eeuw echter haar betekenis en werd vervolgens ontmanteld.
De Admiraliteit te Harlingen werd verzocht een schip op de rivier de Dollard te positioneren om alle toevoer over water richting de vesting af te sluiten.
Na het Gronings Ontzet en de herovering van onder andere Winschoten trokken de Münsterse soldaten zich terug naar de Oude- en Nieuwe Schans. Het land tussen de twee schansen werd onder water gezet, zodat de schansen elkaar niet konden ondersteunen. Hoewel Oudeschans zich snel overgaf, moest Nieuwe Schans (Langakkerschans) nog standhouden.
De herovering van Langakkerschans werd geleid door Carl von Rabenhaupt, een Staatse generaal met ervaring in belegeringen in Groningen. Nadat hij in december 1672 de vesting van Coevorden had ontzet (zie: Ontzet van Coevorden), begon hij op 10 juni 1673 met de belegering van Langakkerschans. Hij sloot de schans van drie zijden in en liet een oorlogsschip de toevoer via de Eems blokkeren. De schans werd verrast en van meerdere kanten aangevallen; de resterende Münsterse soldaten sloegen direct op de vlucht. De meeste gevangen genomen troepen voegden zich later bij von Rabenhaupt.
Von Galen slaagde er niet in versterkingen te sturen, waardoor de schans op 22 juli 1673 definitief door von Rabenhaupt werd heroverd.
Opheffing en reconstructie
Tot in de 18e eeuw werd de vesting nog verder versterkt en uitgebreid. Door inpolderingen kwam de schans aan het einde van de 18e eeuw echter steeds verder landinwaarts te liggen en verloor hij zijn functie. In 1815 vertrok het Nederlandse garnizoen en in 1870 werd bij Koninklijk besluit bepaald dat Nieuwe Schans geen vesting meer was. In 1882 werden de vestingwerken geslecht en de grachten gedempt.
In de jaren 1970 werd de vesting deels gereconstrueerd.
Industrialisatie
Na aanleg de hoofdweg naar Duitsland in 1845 en de spoorlijn Harlingen - Nieuwe Schans in 1868 brak een tijdperk van welvaart door industrialisatie aan. Er vestigden zich meerdere grote bedrijven die gerelateerd waren aan de landbouw. De "Coöperatieve Stroocartonfabriek De Dollard" opende zijn poorten in 1888 (in 1989 Kappa Triton, in 2015 Solidus Solutions). Deze fabriek sloot in 2025 haar deuren.
Tweede Wereldoorlog
Tijdens de Tweede Wereldoorlog reden de treinen vanuit Kamp Westerbork onderweg naar vernietigingskampen (vooral in Polen) langs Nieuweschans, waarbij de treinen tot Nieuweschans onder supervisie van de nazi's bemand waren door Nederlands spoorwegpersoneel. De rest van de reis reed de trein met een Duitse bemanning.
Grenswijziging
Na de bekrachtiging van het Eems-Dollardverdrag (1960) door het parlement in 1963 werd de gemeente Nieuweschans (en daarmee Nederland) een stukje groter door de annexatie van een stukje Duitsland ten behoeve van de aanleg van een nieuwe weg en grenspost ten zuiden van de dorpskern (de huidige A7). Om dit mogelijk te maken werd ook de loop van het Wymeerer Sieltief (Wijmeersterdiep) omgelegd.
Kuuroord
In 1985 werd het kuuroord Fontana (nu Thermen Bad Nieuweschans) geopend nadat zout, mineraalrijk bronwater was ontdekt op 630 meter diepte. Dit kuurcentrum trok in 2016 ongeveer 210.000 bezoekers. Op 12 november stemde een grote meerderheid van de gemeenteraad van Reiderland in met de naamsverandering tot Bad Nieuweschans. Dit werd op 1 april 2009 bekrachtigd door het Ministerie van Binnenlandse Zaken. De toevoeging 'Bad' (van het Oudhoogduitse 'bad' voor "warm baden") moet de komst bevorderen van meer ondernemingen en activiteiten gericht op zorg- en wellness-toerisme.
Economie en vervoer
Thermen Bad Nieuweschans herbergt thermale (bronnen)baden, sauna's en andere wellnessfaciliteiten en trekt jaarlijks meer dan 200.000 bezoekers. Het bedrijf biedt werk aan circa 200 medewerkers.
De A7 vanuit de stad Groningen sluit hier aan op de A280 bij Bunde in Duitsland. In 2002 is de spoorlijn Nieuweschans – Leer (Oost-Friesland), die voor modernisering enkele jaren gesloten was geweest, heropend. Eind 2015 is deze spoorlijn door een aanvaring met een brug over Eems bij Weener weer buiten gebruik gesteld. De heropening is gepland in najaar 2026.
Te water is Bad Nieuweschans bereikbaar via de Westerwoldse Aa en het B.L. Tijdenskanaal dat even ten zuiden van het dorp uitmondt in de eerstgenoemde waterweg. Beide kanalen zijn in gebruik bij de pleziervaart. De Westerwoldse Aa verbindt Bad Nieuweschans via de Dollard en de Eems met de Waddenzee.
Bezienswaardigheden
De Hoofdwacht dateert uit 1631 en bevindt zich aan de Voorstraat. Verder is er ook een aantal monumentale woonhuizen aanwezig.
De oude remise is een voormalige locomotiefloods uit 1876, die als zodanig nog goed herkenbaar is. Tot 2016 waren er het Grand Café en Culturele Pleisterplaats 'De Oude Remise', een toeristisch informatiepunt en een archeologisch informatiepunt ondergebracht. Later kwam er 'De Graanrepubliek', waar aandacht is voor graan en graan gerelateerde streekproducten.
Bad Nieuweschans ligt in polderland dat ontstaan is door landaanwinning in de Dollard. De kwelders van de Dollard slibden hoog op en konden na verloop van tijd worden ingedijkt. Bad Nieuweschans ligt op een knooppunt van dijken van verschillende polders:
Het Bunderneuland (D), ingedijkt in 1605, ten zuidoosten van het dorp
De Uiterdijken, ingedijkt in 1657, ten westen van het dorp
Bad Nieuweschans was als grensplaats en vestingdorp sterk afhankelijk van de economie rondom de grens. Het inwonertal bereikte in 1960 haar hoogtepunt met ruim 2000 inwoners, en in 2020 haar dieptepunt met 1385 inwoners. Tegenwoordig schommelt het aantal inwoners rond de 1400.
1960 - 2.007 inwoners
1975 - 1.809 inwoners
1980 - 1.852 inwoners
1985 - 1.847 inwoners
1990 - 1.684 inwoners
1995 - 1.661 inwoners
2000 - 1.570 inwoners
2005 - 1.470 inwoners
2010 - 1.440 inwoners
2015 - 1.425 inwoners
2017 - 1.450 inwoners
2018 - 1.425 inwoners
2019 - 1.407 inwoners
2020 - 1.385 inwoners
2021 - 1.389 inwoners
2022 - 1.364 inwoners
2023 - 1.349 inwoners
NB: inwonertal is totaal van Bad Nieuweschans en Oudezijl.
Sport en recreatie
Twee landelijke fietsroutes beginnen of eindigen in Bad Nieuweschans. Dat zijn de LF 9 NAP-route en de LF 10 Waddenzeeroute. De recreatieve fietsroute de internationale Dollardroute passeert Bad Nieuweschans eveneens.
Boerderijen en hun bewoners, uitgegeven door de afdeling Beerta van de Groninger Maatschappij van Landbouw ter gelegenheid van het 125-jarige bestaan (1842-1967), Winschoten 1966 (met aanvullingen: Boek II, 1976 en Boek III, 1999; afgekort als BBB)
Wiebe J. Formsma, 'Het ontstaan van de rijksgrens bij Nieuweschans', in: Groningse Volksalmanak (1950), p. 90-113, opnieuw in: Idem., Geschiedenis tussen Eems en Lauwers, Assen 1988, p. 84-97
Groningen
Oldambt
.jpg)
_14.JPG)
