| Nioboceendichloride | ||||
|---|---|---|---|---|
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
Structuurformule van nioboceendichloride | ||||
| Algemeen | ||||
| Chemische formule | C10H10Cl2Nb | |||
| IUPAC-naam | dichloorbis(η5-cyclopentadienyl)niobium | |||
| Molaire massa | 294 g/mol | |||
| CAS-nummer | 12793-14-5 | |||
| Wikidata | Q2023440 | |||
| Vergelijkbaar met | titanoceendichloride, molybdenoceendichloride, vanadoceendichloride | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| H-zinnen | H315 - H319 - H335 | |||
| EUH-zinnen | geen | |||
| P-zinnen | P261 - P305+P351+P338 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | bruin | |||
| Matig oplosbaar in | chloorkoolwaterstoffen | |||
| Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | ||||
| ||||
Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.
Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson. De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.
Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:
De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentaat liganden.