| Ohad Naharin | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 22 juni 1952 | |
| Geboorteplaats | kibboets | |
| Werk | ||
| Beroep | choreograaf, danser, balletdanser, componist | |
| Werkveld | modern, ballet | |
| Studie | ||
| School/ |
Juilliard School, School of American Ballet | |
| Familie | ||
| Echtgenoot | Eri Nakamura | |
| Diversen | ||
| Prijzen en onderscheidingen | Israëlprijs (2005), EMET-prijs voor kunst, cultuur en wetenschap (2009) | |
Ohad Naharin (Mizra, 22 juni 1952) is een Israëlisch danser en choreograaf. Hij was artistiek directeur van Batsheva Dance Company van 1990 tot 2018. Naharin is de bedenker van een unieke pedagogiek of bewegingstaal, genaamd 'Gaga'.
Ohad Naharin werd geboren in een artistiek gezin in een kiboets in het noorden van Israël. Hij begon zijn dansopleiding pas in 1974 bij de Batsheva Dance Company in Tel Aviv, in de tijd dat Martha Graham daar nog artistiek leider was. Op aanraden van Graham vervolgde hij zijn opleiding in New York, eerst aan de School of American Ballet, daarna aan de Juilliard School en met de danspedagogen Maggie Black en David Howard. Hij danste onder andere bij het Israëlische Bat-Dor Dance Company en het Belgische Ballet du XXe siècle van Maurice Béjart.
Naharins eerste choreografieën ontstonden begin jaren tachtig in de VS. In 1987 nodigde het Nederlands Dans Theater als eerste Europese dansgezelschap hem uit als gastchoreograaf. Met zijn eerste vrouw Mari Kajiwara richtte hij omstreeks 1980 de Ohad Naharin Dance Company op, die tot 1990 bestond. Kajiwara overleed in 2001 aan kanker. Naharin hertrouwde met de Batsheva-danseres en kostuumontwerpster Eri Nakamura en heeft met haar een dochter.

In 1990 werd hij artistiek directeur van de Batsheva Dance Company. Na zijn vertrek in 2018, bleef hij als vaste choreograaf aan het gezelschap verbonden. Naharin componeerde onder het pseudoniem Maxim Waratt de muziek voor het stuk MAX (2007) en deed verder de editing en soundmix voor Mamootot (2003), Hora (2009), Sadeh21 (2011) en The Hole (2013). Ook ontwierp hij voor verschillende voorstellingen de kostuums en soms het decor. Daarnaast ontwikkelde hij de Gaga-bewegingstaal, die wordt onderwezen door een team van gediplomeerde trainers aan vele opleidingen over de hele wereld.
In 1998 werd hij geëerd met de Franse Ordre des Arts et des Lettres. Hij ontving de Israëlprijs voor dans in 2005 en een viertal eredoctoraten.
In 2007 maakte de Israëlische regisseur Tomer Heymann de documentaire Out of focus. De cameraman begeleidde Naharin vijf dagen lang terwijl hij samenwerkte met het New Yorkse Cedar Lake Contemporary Ballet. In 2014 begon de productie van de door crowdfunding gefinancierde film Mr. Gaga over het leven van Ohad Naharin en zijn Gaga-pedagogiek. De film ging eind 2015 in première op het Jerusalem Film Festival.
Zijn werken worden uitgevoerd door tal van toonaangevende ensembles, waaronder Nederlands Dans Theater, Rambert Dance Company, Cullberg Ballet, Koninklijk Deens Ballet, Fins Nationaal Ballet, Ballett Frankfurt, Bayerisches Staatsballett, Ballet du Grand Théâtre de Genève, Ballet de l'Opéra de Paris, Lyon Opéra Ballet, Compañía Nacional de Danza, Alvin Ailey American Dance Theatre, Cedar Lake Contemporary Ballet, Hubbard Street Dance Chicago, Les Grands Ballets Canadiens en Sydney Dance Company.