Partij Nieuw Rechts

Partij Nieuw Rechts
	Max Lewin (1968)
Personen
Partijvoorzitter	Max Lewin
Geschiedenis
Opgericht	26 oktober 1968
Opheffing	1975
Algemene gegevens
Actief geweest in	Nederland
Richting	Radicaal-rechts
Afkorting	PNR
Portaal	Politiek ; Nederland

De Partij Nieuw Rechts (PNR) was een Nederlandse radicaal-rechtse politieke partij die van 1968 tot 1975 bestond. Zij kwam voort uit de Nieuw Democratische Partij (NDP) en de Stichting Nieuw Rechts.

Op 26 oktober 1968 werd de PNR in Utrecht opgericht. De Amsterdamse zakenman Max Lewin, die eerder bij de NDP betrokken was geweest, werd voorzitter en behoorde tot de oprichters. Dick Scheps was aanvankelijk secretaris; later vervulde Joop Baank die functie. De door Lewin uitgegeven bladen Rechts-Om en vanaf 1971 De Vrije Pers waren aan de partij verbonden. Politiek keerde Nieuw Rechts zich vooral tegen communistische, socialistische en andere linkse organisaties. In mei 1972 voerde Lewin actie tegen het Angola-Comité en presenteerde hij tijdens een persconferentie een tegenactie rond de verkoop van Angola-koffie. Aan de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 en 1974 nam de PNR deel in Amsterdam en Den Haag, zonder een zetel te behalen.

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1974 verspreidde de PNR in Amsterdam affiches met de tekst „Amsterdam, van vreemde smetten vrij”. Daarbij werd gesteld dat „de misdadigheid” voor een belangrijk deel ten laste van buitenlanders kwam. De partij behaalde 180 stemmen in Amsterdam en 240 in Den Haag.

Bomaanslag

In februari 1975 raakte de partij in opspraak door een mislukte bomaanslag op een in aanbouw zijnd metrostation in Amsterdam. PNR-secretaris Baank behoorde tot de betrokkenen; volgens latere reconstructies was het de bedoeling tegenstanders van de metrobouw voor de aanslag verantwoordelijk te laten lijken. Baank werd voor zijn betrokkenheid bij de aanslag veroordeeld. Ook partijvoorzitter Lewin werd in verband met de zaak vervolgd. Uiteindelijk werd hij in hoger beroep vrijgesproken. Na de gebeurtenissen van 1975 kwam een einde aan Lewins actieve partijpolitieke optreden en verdween ook de PNR.

Bronnen, noten en/of referenties

1 2 3 4 Nieuw Democratische Partij. Repertorium Kleine Politieke Partijen 1918-1967. Huygens Instituut. Geraadpleegd op 11 augustus 2026.
↑ Max Lewin. Leeuwarder Courant. Delpher (17 mei 1972). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.
↑ Maandoverzicht nr. 5 - 1974. Binnenlandse Veiligheidsdienst (1974-05). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.
1 2 Metrobom. Andere Tijden. NTR/VPRO (15 november 2005). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.
↑ Max Lewin in hoger beroep vrijgesproken. Nieuwsblad van het Noorden (9 juni 1987). Geraadpleegd op 2026-08-2026 – via Delpher.
↑ Hans Beerends, Max Lewin, onnavolgbare politiek agitator. Ravage (14 maart 2015). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.

[Huygens-1] 1 2 3 4 Nieuw Democratische Partij. Repertorium Kleine Politieke Partijen 1918-1967. Huygens Instituut. Geraadpleegd op 11 augustus 2026.

[LC1972-2] Max Lewin. Leeuwarder Courant. Delpher (17 mei 1972). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.

[3] Maandoverzicht nr. 5 - 1974. Binnenlandse Veiligheidsdienst (1974-05). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.

[AndereTijden-4] 1 2 Metrobom. Andere Tijden. NTR/VPRO (15 november 2005). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.

[5] Max Lewin in hoger beroep vrijgesproken. Nieuwsblad van het Noorden (9 juni 1987). Geraadpleegd op 2026-08-2026 – via Delpher.

[Ravage-6] Hans Beerends, Max Lewin, onnavolgbare politiek agitator. Ravage (14 maart 2015). Geraadpleegd op 11 augustus 2026.