Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft doorgaans een diameter van 2 tot 5 cm, soms tot 6 cm. Aanvankelijk is deze bolvormig tot gewelfd, later uitgespreid en uiteindelijk vaak enigszins ingedeukt. De hoed is dunvlezig en breekbaar. De kleur is zeer variabel en kan goudgeel, abrikoosgeel, oranjegeel, rozerood of zalmroze zijn. Soms vertoont de hoed verschillende kleuren tegelijk, bijvoorbeeld een geel centrum met een roze of roodachtige rand. Bij vochtige omstandigheden is het oppervlak enigszins glanzend, terwijl het bij droog weer mat tot fijn fluwelig wordt. De hoedhuid is grotendeels tot vrijwel geheel aftrekbaar. De hoedrand is aanvankelijk glad en bij oudere exemplaren vaak enigszins gegroefd.
- Lamellen
De lamellen zijn aangehecht en staan aanvankelijk vrij dicht opeen, later vaak verder uiteen. Ze zijn aanvankelijk witachtig tot crèmekleurig en worden bij rijping goudgeel tot oranjegeel. Ze zijn dun en breekbaar. De lamelsnede heeft dezelfde kleur als de rest van de lamel. Tussenlamellen ontbreken doorgaans. Nabij de aanhechting kunnen dwarsverbindingen tussen de lamellen voorkomen.
- Steel
De steel is ongeveer 3 tot 6 cm lang en 0,6 tot 1,5 cm dik. Hij is cilindrisch, soms enigszins versmald naar de basis en aanvankelijk gevuld, maar wordt bij het ouder worden vaak hol. Het oppervlak is wit tot iets gelig en kan bij aanraking of veroudering bruinachtige vlekken krijgen. De steel is betrekkelijk slank en breekbaar.
- Vlees, geur en smaak
Het vlees is wit, dun en kwetsbaar. De smaak is mild en niet scherp. Jonge vruchtlichamen zijn vrijwel geurloos, maar oudere exemplaren kunnen een aangename fruitige of bloemige geur ontwikkelen, die met verwelkte rozen, mirabellen of abrikozen wordt vergeleken.
- Sporenpoeder
De sporenafdruk is donkergeel tot oranjegeel, doorgaans IVd op de schaal van Romagnesi. Ook IVe wordt in de literatuur vermeld. De intens gele kleur van het sporenpoeder is een belangrijk kenmerk bij het onderscheiden van deze soort van andere kleine, geelgekleurde russula's.
Microscopische kenmerken
De sporen zijn breed ellipsoïd tot bijna bolvormig en meten volgens Angeli ongeveer 7,5–9 × 6–7 µm. Ze bezitten een amyloïde ornamentatie die bestaat uit grotendeels afzonderlijke wratten, waarvan sommige door fijne verbindingen met elkaar zijn verbonden.
De basidiën zijn knotsvormig, viersporig en meten ongeveer 42–53 × 11–15 µm. De sterigmata kunnen 10–13 µm lang worden. De cystiden zijn spoelvormig, met afgeronde of toegespitste uiteinden, en meten ongeveer 45–70 × 10–14,5 µm.
De hoedhuid bevat cilindrische tot knotsvormige, soms vertakte en gesepteerde eindcellen. Daarnaast komen verspreid geïncrusteerde, gesepteerde primordiale hyfen voor. Deze hyfen zijn een belangrijk microscopisch determinatiekenmerk. Dermatocystiden ontbreken in de hoedhuid.
_Saccardo_228085.jpg)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
