| Siegfried Bing | ||
|---|---|---|
| Samuel Bing | ||
Siegfried Bing in kimono, foto door Hughes Krafft (1889) | ||
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 26 februari 1838 | |
| Geboorteplaats | Hamburg | |
| Overlijdensdatum | 6 september 1905 | |
| Overlijdensplaats | Vaucresson | |
| Begraafplaats | Cimetière du Père-Lachaise | |
| Werk | ||
| Beroep | kunsthandelaar, kunstverzamelaar, uitgever, expert | |
| Werkplaats | Parijs | |
| Familie | ||
| Kinderen | Marcel Bing | |
| Persoonlijk | ||
| Talen | Frans | |
| Diversen | ||
| Prijzen en onderscheidingen | Ridder in het Legioen van Eer (12 juli 1890) | |
| Archieflocatie(s) | Departementsarchief van Yvelines | |
Siegfried Bing (Hamburg, 26 februari 1838 - Vaucresson, 6 september 1905) was een Franse kunsthandelaar van Duits-Joodse afkomst, werkzaam in Parijs.
Siegfried Bing werd in 1838 geboren in Hamburg in een familie van kunsthandelaren met zaken verspreid door noordwest-Europa.
Oorspronkelijk handelde Bing in Japanse en andere oosterse kunst en kunstnijverheid (Japonisme) in Parijs. Hij organiseerde daarbij vele tentoonstellingen met Japanse kleurenhoutsneden en prentkunst (ukiyo-e) in de jaren 1890. Toen deze kunst zo modieus werd dat er te veel concurrenten op de markt kwamen zette hij zijn kunsthandel gedeeltelijk om. In 1895 opende hij de Maison de l'Art Nouveau Bing als de eerste galerie van de Franse internationale art nouveau op de hoek van de rue Chauchat 19 en rue de Provence. De art nouveau kunststroming werd naar deze winkel vernoemd, hoewel deze ook wel jugendstil genoemd wordt in landen als Nederland. In zijn galerie bracht Bing schilderijen, prenten, meubels en gebruiksvoorwerpen zorgvuldig samen tot esthetische ensembles, waarmee hij ‘de nieuwe kunst’ presenteerde als een totaalervaring. De tentoonstellingen die in L'Art Nouveau gehouden werden, waren soms controversieel en werden niet altijd goed ontvangen door de pers.
Tussen 1888 en 1891 publiceerde hij het maandelijkse blad Le Japon Artistique, waarin artikelen over en afbeeldingen van Japanse kunstvoorwerpen stonden.
In 1900 opende hij in zijn hoogtijdagen zijn eigen stand, het Paviljoen l'Art Nouveau Bing, op de wereldtentoonstelling in Parijs. Hierin liet hij drie volledig in de moderne stijl ingerichte vertrekken zien. In dit Gesamtkunstwerk liet Bing het werk van toen nog onbekende ontwerpers zien (voor het grootste deel vervaardigd in de art-nouveau-ateliers van Bing); meubels, keramiek, glaswerk, sieraden, schilderijen en beelden van Camille Claudel, Edward Colonna, Georges de Feure, Eugène Gaillard, Auguste Rodin, Louis Comfort Tiffany, Henri de Toulouse-Lautrec, Henry Van de Velde, Édouard Vuillard. Hiermee zette hij deze kunstenaars wereldwijd op de kaart.
Na het overlijden van Bing in 1905 was zijn zoon Marcel Bing, een begaafd edelsmid, niet in staat om de kunsthandel voort te zetten.
Met zijn Japanse kunsthandel had Bing een grote invloed op de kunstenaars in Frankrijk in de 19e eeuw, waaronder ook de Nederlandse Vincent van Gogh, maar ook Pierre Bonnard, Paul Gauguin en Henri Toulouse-Lautrec werden sterk door de Japanse beeldtaal beïnvloed.
Vincent van Gogh was zeer onder de indruk van de Japanse prentkunst en bezocht Bings galerie geregeld. Volgens een brief aan zijn broer Theo van Gogh waren er op de zolder bij Bing 10.000 Japanse prenten, die hij voor een vriendenprijs mocht kopen. Vele van de voorwerpen uit Bings handel bevinden zich in Europese musea, en 500 van deze prenten bevinden zich in het Van Gogh Museum in Amsterdam. In 2004/'05 wijdde dit museum een tentoonstelling aan de kunsthandelaar Bing, met allerhande voorwerpen die ooit door Bing zijn verkocht. Na de tentoonstelling in het Amsterdamse museum reisde het verder naar andere musea door Europa.
Kanttekeningen
Extern materiaal
Literatuur
Bronnenlijst