Sarah Bernhardt

Sarah Bernhardt
Sarah Bernhardt
Algemene informatie
Volledige naam Henriëtte-Rosine Bernardt
Geboortedatum 23 oktober 1844Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats ParijsBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 26 maart 1923Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats 17e arrondissement van ParijsBewerken op Wikidata
Bijnaam The Divine Sarah
Opleiding gevolgd aan CNSADBewerken op Wikidata
Werk
Jaren actief 1862–heden
Beroep(en) toneelspeler, filmacteur, danser, schrijver, acteur, kunstschilder, beeldhouwer, theatermanagerBewerken op Wikidata
Afbeeldingen
Handtekening
Handtekening
Sarah Bernhardt
Portaal  Portaalicoon   Film
Sarah Bernhardt (ca.1864), foto door Nadar.
Sarah Bernhardt (ca.1864)
Portret van Sarah Bernhardt (1876),
Georges Clairin, Petit Palais

Sarah Bernhardt, pseudoniem van Henriëtte-Rosine Bernardt (Parijs, 22 oktober 1844 – aldaar, 26 maart 1923), was een Franse actrice van Nederlandse afkomst. Ze was een van de beroemdste actrices van haar generatie.

Levensloop

Bernhardt werd in Parijs geboren als buitenechtelijke dochter van de Nederlandse jetset-courtisane Julie Bernardt en een Normandische vader, een advocaat uit Le Havre. Haar grootvader Moritz Bernardt was een beruchte Joodse koopman in Amsterdam. Haar tantes van moederszijde waren overwegend eveneens courtisanes. Zij allen hadden voor de kleine Rosine amper tot geen tijd, zodat haar opvoeding aan anderen overgelaten werd. Als meisje was zij vaak ziek en bedlegerig, vanaf haar 15e werd dat veel minder. Zij gaf kenbaar non te willen worden in een klooster. Maar het werd het Parijse conservatorium, op aandringen van Charles hertog de Morny; halfbroer van keizer Napoleon III.

Sarah Bernhardt trad niet alleen op in Parijs, maar maakte vele tournees rond de wereld en trad op in Londen, New York, Amsterdam en Antwerpen. De Britse schrijver Oscar Wilde zou bij een optreden in Londen lelies aan haar voeten hebben geworpen en haar "The Divine Sarah" (De Goddelijke Sarah) hebben genoemd, hetgeen daarna haar bijnaam bleef. In de Verenigde Staten zei de schrijver Mark Twain: "Er zijn vijf soorten actrices: slechte, redelijke, goede, geweldige. En dan heb je Sarah Bernhardt."

Het bekendst was haar vertolking in La Dame aux Camélias van Alexandre Dumas fils. Op latere leeftijd speelde ze tevens de hoofdrol in een reeks films, waarvan vooral Les Amours de la reine Élisabeth (1912) een wereldwijd succes werd. In Amerika werd deze Franse stomme film vertoond als "Queen Elizabeth" en was het de allereerste lange speelfilm die landelijk aldaar werd uitgebracht. Met haar tegenspeler, de 37 jaar jongere Nederlandse acteur Lou Tellegen, had Bernhardt een relatie.

Bernhardt was als meisje van 11 jaar katholiek gedoopt. Als dochter van een Joodse moeder presenteerde ze zich al naar de gelegenheid als joods of katholiek. Tijdens de Dreyfusaffaire benadrukte ze haar joodse kant en ze betuigde in een brief haar steun aan Émile Zola voor zijn geruchtmakend artikel J'accuse...! in L'Aurore.

Ze had een affaire met een Belgische edelman, Charles-Joseph Eugène Henri Georges Lamoral de Ligne (1837–1914), zoon van Eugène de Ligne, met wie ze haar enige kind kreeg: zoon Maurice Bernhardt (1864–1928). Maurice werd geen acteur, maar werkte het grootste deel van zijn leven als manager en agent voor diverse theaters en toneelspelers, en voor zijn moeder.

In 1899 nam ze het prestigieuze Théâtre Lyrique over aan de Place du Châtelet in Parijs. Ze doopte het om in Théâtre Sarah-Bernhardt en speelde er ruim twintig jaar. Ook na haar dood bleef de naam gehandhaafd, behalve tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen de naam vanwege haar Joodse afkomst moest verdwijnen. Tegenwoordig is het theater bekend als Théâtre de la Ville - Sarah Bernardt.

Bernhardt overleed in 1923 aan uremie, die volgde op nierfalen. Ze werd 78 jaar oud. Ze ligt begraven op de Parijse begraafplaats Cimetière du Père-Lachaise. Ze heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame bij Vine Street 1751.

Bernhardts kleindochter Lysiane Bernhardt (1896-1977) was eveneens actrice en schreef daarnaast onder het pseudoniem M.-T. Bernhard politieromans. Zij was enige tijd getrouwd met de toneelschrijver Louis Verneuil.

Bernhardt bezat een aanzienlijke verzameling sieraden, die na haar dood verspreid is geraakt. Zij gaf met regelmaat opdracht aan René Lalique om juwelen voor haar te ontwerpen. Beroemd is haar armband uit 1899 in de vorm van een slang, ontworpen door Alfons Mucha en uitgevoerd door Georges Fouquet.

In 1876 schokte ze de wereld door een lange broek te dragen. Haar "look" werd over de hele wereld, met name Hollywood, gekopieerd. Ze liet zich begraven in een roze kist.

Stukken en rollen

In deze lijst zijn geen hernemingen of speciale voorstellingen opgenomen.

Sarah Bernhardt
(1880), foto van Napoleon Sarony
Sarah Bernhardt geschilderd door Alfred Stevens als Fédora in het gelijknamige toneelstuk van Victorien Sardou (1882)

Filmografie

Sarah Bernhardt met Lillie Langtry in 1887

Boeken

In deze lijst zijn enkel de oorspronkelijke uitgaven opgenomen (geen vertalingen).

Nagedachtenis

Zie de categorie Sarah Bernhardt van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.