Slijmerige blekerik

Uiterlijke kenmerken

Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 8 cm, soms tot 10 cm. Aanvankelijk is deze halfbolvormig tot gewelfd, later uitgespreid en soms vrijwel vlak. Het oppervlak is bij vochtig weer sterk slijmerig tot kleverig. De kleur varieert van witachtig crème tot bleek grijsoker of rozig beige, meestal met een iets donkerder, okerbruinig centrum. Op het hoedoppervlak bevinden zich vooral bij jonge vruchtlichamen verspreide witte, vezelige of vlokkige resten van het velum. De hoedrand kan lange tijd aanhangende velumresten vertonen. Bij oudere exemplaren verdwijnen de vlokjes vaak grotendeels.

Lamellen

De lamellen staan dicht opeen en zijn aan de steel aangehecht, soms met een kort aflopend tandje. Aanvankelijk zijn ze witachtig, later verkleuren ze via grijzig beige naar leemkleurig of grijsbruin. De lamelsnede is gaaf tot fijn gewimperd.

Steel

De steel is doorgaans 3 tot 8 cm lang en 4 tot 12 mm dik. Hij is cilindrisch of aan de voet enigszins verdikt. Het bovenste gedeelte is witachtig en fijn melig of vezelig. Lager op de steel bevinden zich witte, vezelig-vlokkige schubjes, waaronder een bruinig oppervlak zichtbaar kan zijn. Het witte, spinnenwebachtige gedeeltelijke velum kan een vergankelijke ringzone achterlaten, maar vormt doorgaans geen blijvende, duidelijk ontwikkelde ring. De steelvoet is vaak bruinachtig.

Vlees, geur en smaak

Het vlees is stevig, witachtig tot crème-okerkleurig. De geur kan zwak of radijsachtig zijn. De smaak wordt als mild beschreven.

Sporenprint

De sporenprint is roestbruin.

Microscopische kenmerken

De basidiosporen meten 5,5–7 × 3,5–4,5 µm. Ze zijn gladwandig, dunwandig en elliptisch tot langwerpig in vooraanzicht. In zijaanzicht zijn ze enigszins boonvormig (faseoliform). De kiempore is zeer klein en weinig opvallend. In kaliumhydroxide (KOH) zijn de sporen okergeel tot licht geelbruin.

De basidiën meten 18–23 × 5–6 µm en zijn smal knotsvormig tot enigszins buikig.

De pleurocystiden zijn talrijk, spoelvormig tot buikig en hebben een stompe top. Ze meten 42–60(–65) × 8–14 µm. Hun wanden zijn dun en de inhoud is doorgaans kleurloos in KOH.

De cheilocystiden zijn overwegend breed spoelvormig, dunwandig en kleurloos. Ze meten ongeveer 26–42 × 7–13 µm, afhankelijk van hun vorm.

De caulocystiden komen verspreid of in groepjes op de steel voor. Ze meten 25–100 × (4–)5–18 µm en zijn variabel van vorm, waaronder spoelvormig-buikig, knotsvormig en flesvormig.

De hoedhuid is een sterk gegelatiniseerde ixocutis, opgebouwd uit smalle, min of meer horizontaal liggende, kleurloze tot geelachtige hyfen met een diameter van 1–3 µm. Daaronder ligt een laag van dikkere, okerkleurige tot bruinokerkleurige hyfen van 6–12 µm breed. Deze kunnen gladde tot licht geïncrusteerde wanden hebben. Gespen zijn aanwezig.