Geschiedenis
De kerk werd tussen 1883 en 1885 gebouwd aan het Spaarne aan de oostzijde van de Langebrug. Zij diende ter vervanging van een oudere schuilkerk, die ooit was gevestigd in de bierbrouwerij De Drie Klaveren. De driebeukige neogotische kruiskerk was ontworpen door Evert Margry, een leerling van Pierre Cuypers. Na twee jaar bouwen werd de kerk in 1885 ingewijd door Caspar Bottemanne, bisschop van Haarlem.
Vanaf de jaren 1960 liep het kerkbezoek sterk terug. Het kerkbestuur kreeg hierdoor financiële problemen en kon het onderhoud van de grote kerk niet meer betalen. Men maakte plannen om de kerk te slopen en te vervangen door een moderner, multifunctioneel gebouw. Hiertegen kwam veel verzet, omdat de Spaarnekerk net als de Heilig Hartkerk in het Kleverpark een van de twee neogotische kerken van Haarlem was en daarmee van architectonisch belang. Bovendien was de kerk beeldbepalend voor dit deel van de stad. Daarbij verkeerde het gebouw niet in slechte staat en had het waarschijnlijk met weinig geld kunnen worden gered. In 1975 werd niettemin de laatste dienst gehouden waarna de kerk werd gesloten.
De in 1974 opgerichte stichting Behoud Spaarnekerk wist de sloop nog enkele jaren uit te stellen. De kerk werd zelfs nog op de lijst van gemeentelijke monumenten in Haarlem geplaatst. Plannen voor een mogelijke herbestemming van het gebouw liepen echter op niets uit. In 1982 werd de Spaarnekerk weer van de monumentenlijst gehaald en een jaar later is het gebouw alsnog gesloopt. Op de plaats van de kerk werd een appartementencomplex gebouwd.
Nederland
