Stephan Beissel

Stephan Beissel
Algemene informatie
Geboortedatum 21 april 1841Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats AkenBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 31 juli 1915Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats ValkenburgBewerken op Wikidata
Werk
Beroep kunsthistoricus, archeoloog, katholiek theoloogBewerken op Wikidata
Religie
Religie katholicismeBewerken op Wikidata
Kloosterorde jezuïeten
Persoonlijk
Talen Duits

Karl Christian "Stephan" Hubert Beissel (Aken, 21 april 1841 − Valkenburg, 31 juli 1915) was een Duits jezuïet en kunsthistoricus, gespecialiseerd in christelijke kunst en archeologie. Hij wordt beschouwd als "een van de grondleggers van het moderne reliekenonderzoek".

Biografische schets

Stephan Beissel was de zoon van de naaldenfabrikant Stephan Beissel (1815-1849) en Elise Jeghers (1819-1892) uit Eupen. Na het afronden van zijn vooropleiding aan het Königliches Gymnasium zu Aachen studeerde hij vanaf 1860 katholieke theologie in Bonn en Münster. In 1864 werd hij tot priester gewijd in Keulen.

Na enige jaren als kapelaan van de Sint-Michaëlkerk in Burtscheid te hebben gediend, trad hij in 1871 toe tot de jezuïetenorde. Omdat de jezuïetenorde vanwege de Kulturkampf in Duitsland in 1872 werd verboden, woonde hij vanaf dat moment in Nederland, Frankrijk en Engeland. In 1879 wees de orde hem als studie- en onderzoeksterrein de christelijke kunst en archeologie toe, waar hij zich tot aan zijn dood aan wijdde. Beissel was vanaf 1880 medewerker van het tijdschrift Stimmen aus Maria Laach.

Vanaf 1895 verbleef hij voornamelijk in het nieuw gebouwde Jezuïetenklooster (Ignatiuskolleg) in Valkenburg. Ook woonde hij een tijdlang in het jezuïetenschrijvershuis in Limpertsberg in Luxemburg.

Beissel was ook een verzamelaar van zegels en zegelstempels. In 1984 verwierf het Historisch Archief van het Aartsbisdom Keulen zijn collectie van circa 30.000 zegels op de kunstmarkt.

Bibliografie (selectie)