Aira (marterachtige)

Aira
IUCN-status: Niet bedreigd (2015)
Aira
(Brazilië)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Orde:Carnivora (Roofdieren)
Familie:Mustelidae (Marterachtigen)
Onderfamilie:Guloninae
Geslacht:Eira
Hamilton-Smith, 1842
Soort
Eira barbara
(Linnaeus, 1758)
Originele combinatie
Mustela barbara
Verspreidingsgebied van de aira (Eira barbara) per ondersoort
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Aira op Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De aira (Eira barbara), ook taira, zwartbruine veelvraat of het Engelse tayra, is een Amerikaans middelgroot, marterachtig roofdier en de enige vertegenwoordiger van het monotypisch geslacht Eira. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Mustela barbara gepubliceerd door Carl Linnaeus.

Uiterlijk

De aira is een relatief grote marterachtige met een kop-romplengte van 60–70 cm lang en een opvallend lange staart van 35–47 cm, die dient als evenwichtsstang. Het gewicht bedraagt 3 tot 7 kg. In tegenstelling tot andere marterachtigen heeft de aira vrij lange slanke poten. De kop is breed met kleine, platte, ronde oren.

De vachtkleur is warm donkerbruin tot zwart met een opvallende geel tot witte keelvlek (afwezig in sommige noordelijke dieren). In sommige ondersoorten is ook de rest van de kop lichter gekleurd in een gele of grauwe tint. Daarnaast bestaan er ook zeldzame aira-mutanten met een lichte, warme zandkleurige vacht (hypopigmentatie).

Leefgebied

Deze marterachtige leeft in de (sub)tropisch regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika, zoals secundair regenwoud, galerijbossen, nevelwoud en droge kreupelhoutwouden. Hij kan soms uitwijken naar grasland en agrarisch gebied. Het verspreidingsgebied loopt van Zuid-Mexico tot Noord-Argentinië, behalve in het Andesgebergte. Ze leven zowel op het land als in bomen, tot een hoogte van 2400 m boven zeeniveau. Ook op het eiland Trinidad komt de aira voor.

Leefwijze

De aira leeft in paren of kleine familiegroepen. De soort is een omnivoor. Ze zijn actief vanaf de vroege ochtendschemering en gaan dan op jacht, waarbij vooral eekhoorns, andere knaagdieren of kleine zoogdieren, vogels, hagedissen en insecten worden gevangen. Vruchten, nectar, honing en eieren worden ook wel gegeten. Aira's kunnen uitstekend rennen, klimmen en zwemmen.

Voortplanting

Na een draagtijd van ongeveer 66 dagen worden meestal twee tot drie jongen geboren. Deze jongen worden na 2 à 3 maanden gespeend. De gemiddelde levensduur van een aira is 18 jaar oud.

Bedreigingsstatus

De soort is ingedeeld onder niet bedreigd door de IUCN. Het wordt beschermd tegen internationale handel onder CITES Bijlage C. De aira staat niet op de huis- en hobbydierenlijst en is daarmee verboden te houden als gezelschapdier in Nederland.

Ondersoorten

De volgende ondersoorten van Eira barbara worden onderscheiden:

Afbeeldingen