| The Last Forest | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van Edward Reekers | |||||||
| Uitgebracht | 1980 | ||||||
| Opgenomen | januari-maart 1980 | ||||||
| Genre | progressieve rock | ||||||
| Duur | 39 | ||||||
| Label(s) | CNR | ||||||
| Producent(en) | Stephen W Tayler | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
The Last Forest is het debuutalbum van de Nederlandse zanger Edward Reekers onder eigen naam.
Reekers was eind jaren '70 zanger van Kayak en had net de grote hit Ruthless queen op zak. Zijn manager en CNR Records vroegen hem toen of hij het niet tijd vond voor een soloalbum. Reekers was “nog nieuw” binnen de muziekwereld en zocht het dicht bij huis. Hij begon te werken met gitarist Johan Slager en drummer Max Werner (beiden Kayak), die laatste had een eenvoudige geluidsstudio thuis. Dat leidde tot demo’s die later uitgewerkt werden in de Farmyard Studio van Trevor Morais met aanvullende opnamen in de Soundpush Studios. De platenhoes werd verzorgd door Fred Hansen, de fotografie door Nick van Ormond en Govert de Roos.
Alle teksten en muziek van Edward Reekers
| Nr. | Titel | Duur |
|---|---|---|
| 1. | I’d like to place a call | 4:06 |
| 2. | Norwegian girl | 2:52 |
| 3. | The last forest | 4:44 |
| 4. | Full circle | 4:22 |
| 5. | Black and white | 3:55 |
| 6. | Repeat ‘till fade | 3:16 |
| 7. | Reasons | 4:04 |
| 8. | Side tracks | 3:17 |
| 9. | Valley of the shadow of day | 4:32 |
| 10. | Lady of prudence | 3:53 |
De elpee kreeg een goede recensie in OOR (aldus Reekers in 2023) maar verkocht slecht. In de jaren vlak daarop kwam het ook tot een breuk met Kayak. Aan de hand van Jody Pijper kon Reekers het achtergrondkoorcircuit in. Pas in 1992 kwam opvolger Stages. De lage verkoopcijfers zorgden er tevens voor dat het album het meer dan dertig jaar zonder cd-versie moest stellen. Deze kwam pas in 2017 met vijf bonustracks via het kleine platenlabel Shaded Moon Entertainment. Wel was er eerder een versie te bestellen via Fonos. Progwereld constateerde dat het typisch een plaat van zijn tijd was; enigszins tuttig, maar de stem van Reekers was duidelijk te herkennen, de muziek is Kayakachtig uit die jaren. Ze vond de heruitgave belangrijk vanwege de carrière van Reekers daarna.
