Jaardicht

Een jaardicht of chronogram bestaat uit een of meer versregels, of een korte spreuk, waarin de letters M, D, C, L, X, U, V, W, I en Y als Romeinse cijfers beschouwd, bij samentelling een bepaald jaartal voorstellen (synoniemen: chronogram, jaartalvers, getalvers, tijdvers, carnacioen).

Geschiedenis

Dit chronogram wordt toegeschreven aan Justus Lipsius, in Leuven 1606.
geschilderd chronogram, door Maria Theresa van Thielen, memorietafel van het klooster Van Leliëndael te Mechelen
Portret van Mgr. Van Gameren, met een latijns chronogram. Ontwerp door Lodewijk Joseph Fruytiers

Deze traditie kwam tot bloei in de 16e eeuw. Rederijkerskamers waren zeer bedreven in het schrijven van lange chronogrammen. Het gebruik komt men overal in Europa tegen: in Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en Nederland en Vlaanderen. Vaak werd gekozen om met het jaarschrift een bepaald feit plechtig te dateren: een nieuw boek of gebouw werd er dan mee versierd. Een bekend chronogrammist was Lipsius, aan wie het bekende chronogram "oMnIa CadVnt" wordt toegeschreven.

In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden kende het chronogram of jaardicht zijn bloeiperiode tussen circa 1600 en 1800. Het werd een geliefd en herkenbaar genre binnen de poëzie, met duidelijke conventies. In de 19e eeuw raakte het genre geleidelijk in onbruik, mede door veranderende literaire voorkeuren.

Gebruik en functie

Jaardichten of chronogrammen werden niet alleen als sierlijk literaire vingeroefeningen geschreven, maar hadden ook een bredere maatschappelijke functie. Ze dienden vaak als nieuwjaarswens of gelegenheidsvers, bijvoorbeeld verspreid door krantenjongens, ambachtslieden of schoolmeesters als geschenk aan hun klanten of leerlingen. In die context fungeerde het jaardicht ook als een vorm van zelfrepresentatie en soms zelfs als bron van inkomsten.

De stijl van het jaardicht was doorgaans plechtig en moreel van toon, met verwijzingen naar religieuze thema’s, actuele gebeurtenissen of vaderlandse trots. Sommige dichters gebruikten het genre om gebeurtenissen uit het voorbije jaar te beschouwen en verwachtingen voor het nieuwe jaar uit te spreken. Bekende beoefenaars van het genre waren onder meer Joost van den Vondel, Jan Luyken en Willem Sluiter.

Eigenschappen

Een chronogram kan in vrijwel iedere Europese taal worden gemaakt, maar strikt genomen moet de tekst in het Latijn opgesteld zijn. In een jaardicht moeten alle letters die een Romeins cijfer voorstellen en die in de tekst voorkomen, daadwerkelijk gebruikt worden. Meestal staan zij als hoofdletters of groter afgebeeld, soms ook in een andere kleur, wat een aanwijzing is dat er een verborgen boodschap in de tekst zit. In elk woord van de tekst moet ten minste een Romeins cijfer voorkomen en de letter U moet als V geschreven worden. De letter W geldt als dubbel V; Y als dubbel I.

Door het gekunstelde karakter laat de begrijpelijkheid van de tekst soms te wensen over. Ook werden soms verkeerde jaartallen geschreven.

Getalwaarde van de letters

galerij

Voorbeelden

Zie ook

Romeinse cijfers

Literatuur

Zie de categorie Chronograms in writing van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.