Wibbo Hartman was een telg van de familie Hartman. Hij werd geboren in Nederlands-Indië, als de zoon van advocaat en procureur mr. Antoni Willem Hartman en Cornélie Marie Engelbrecht, lid van de familie Engelbrecht. Zijn vader was er vanaf 1910 landsadvocaat. In 1917 verhuisde het gezin naar Den Haag. Wibbo bezocht er het gymnasium. Hij kreeg vervolgens een opleiding aan de afdeling teken- en schilderkunst van de Academie van Beeldende Kunsten (1923-1929) en volgde de avondcursus boetseren (1929-1930). Hij was een leerling van onder anderen Bon Ingen-Housz en Henk Meijer. In mei 1932 trouwde hij met zijn oud-klasgenote, de kunstenares Joke Elias (1906-2004). Uit hun huwelijk werd onder anderen de medailleur Marit Hartman (1938-2020) geboren, zij maakte ook penningen met portretten van haar ouders.
Hartman schilderde in olieverf en aquarel en maakte onder andere houtsneden, drogenaald-etsen en tekeningen in rood krijt. Hij legde daarmee bloemstillevens, figuurvoorstellingen, landschappen, portretten, stadsgezichten en zelfportretten vast. Hij schilderde onder meer portretten van een aantal hoogleraren en een aantal presidenten van de Hoge Raad der Nederlanden. In 1924 vormde Hartman samen met een aantal jonge kunstenaars, onder wie zijn zus Juus Hartman, Dirk Bus, Claudine Doorman, Jan Kraan, Johannes Mulders en Wim Sinemus de kunstenaarsvereniging 'De Klopper'. Later sloten zijn vrouw Joke en zwager Theo Bitter zich hier ook bij aan. Solo exposeerde Hartman onder meer bij de Kunstzalen d'Audretsch (1933), Bennewitz (1940) en Pulchri Studio (1954, 1974) in Den Haag.
In 1932 werd Hartman lid van het Schilderkundig Genootschap Pulchri Studio, waarvan hij van 1946 tot 1966 voorzitter was. Hij was ook lid van de Haagse Aquarellisten. In 1971 exposeerde Hartman samen met zijn vrouw en Frits Stapel in de Galerij Zijlstraat in Haarlem. Hartman en zijn vrouw vestigden zich in de jaren 70 in de Gelderse gemeente Ede. In 1979 en 1981 werden olieverfschilderijen van beide echtgenoten aangekocht door het gemeentestuur. In 1984 exposeerde Hartman nog met Paul van Eeden in een duo-expositie bij Pulchri.
Wibbo Hartman overleed op 99-jarige leeftijd, hij werd begraven op de gemeentelijke begraafplaats in Lunteren.
Enkele werken
1920-1924: Portret van jhr. mr. Pieter Robert Adriaan Melvill van Carnbee (1870-1924), diplomaat te Rome, rechtsridder van de Johanniter Orde, collectie Instituut Collectie Nederland.
1939: Ontwerp van twee weldadigheidszegels voor de posterijen in Nederlands-Indië. De zegels tonen een verpleegster die een zieke verzorgt en een man die zijn armen beschermend om twee jongeren slaat. Ze werden uitgegeven in twee versies, waarbij de figuren een Nederlands of Indisch uiterlijk hadden.
↑Datering volgens RKD. Waarschijnlijk is dit het "groot potret van Johanniter ridder met o.a. een mooi rood tegen goud fond, wel statig van houding", dat Hartman in april 1932 bij een tentoonstelling van De Klopper exposeerde.