Zdjęcie z teleskopu Hubble’a | |
| Odkrywca |
Michael E. Brown, |
|---|---|
| Data odkrycia |
10 stycznia 2002 |
| Numer kolejny |
55565 |
| Oznaczenie tymczasowe |
2002 AW197 |
| Charakterystyka orbity (2025-05-05) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
47,22 au |
| Mimośród |
0,1268 |
| Peryhelium |
41,23 au |
| Aphelium |
53,21 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
324,5 lat |
| Inklinacja |
24,35° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
768 km |
| Okres obrotu |
ok. 8,86 h |
| Albedo |
ok. 0,112 |
| Jasność absolutna |
ok. 3,45m |
(55565) Aya – planetoida z grupy obiektów transneptunowych, krążąca wokół Słońca w Pasie Kuipera, należąca do obiektów klasycznych.
Obiekt Aya został odkryty 10 stycznia 2002 roku w Obserwatorium Palomar przez Michaela Browna, Eleanor Helin, Michaela Hicksa, Kennetha Lawrence’a, Stevena Pravdo i Chada Trujillo.
Nosił oznaczenie tymczasowe 2002 AW197. W 2025 roku nadano mu nazwę własną Aya, pochodzącą od akadyjskiej bogini świtu, małżonki boga Słońca Szamasza.
Orbita Aya nachylona jest pod kątem ok. 24,3° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,127. Ciało to krąży w średniej odległości 47,2 au wokół Słońca; na jeden obieg potrzebuje ok. 324 lat ziemskich. Peryhelium tego obiektu znajduje się w odległości ok. 41,2 au, a aphelium ok. 53,2 au od Słońca.
Ta odległa planetoida ma średnicę szacowaną na ok. 768 km. Jej absolutna wielkość gwiazdowa wynosi ok. 3,45m.
Obserwacje wykazują, iż asteroida ta ma neutralną barwę (może to wskazywać na istnienie lodu wodnego, w przeciwieństwie np. do (50000) Quaoar, który ma wyraźnie czerwoną barwę). Temperatura powierzchni wynosi około 40 K.