1014 w polityce

1014

Wydarzenia polityczne w 1014 roku.

Wydarzenia

Wikingowie rezygnują z podboju Irlandii pod klęsce w bitwie pod Clontarf.
Cesarz bizantyjski Bazyli II pokonuje Bułgarów i każe oślepić 14 tysięcy jeńców. Na pamiątkę tego wydarzenia nosić będzie przydomek Bułgarobójca.
Knut Wielki zostaje spadkobiercą Swena Widłobrodego i następnie w 1016 królem Anglii.
Ethelred II Bezradny na krótko odzyskuje tron Anglii.
Henryk II Święty, król Niemiec, zostaje cesarzem rzymskim.

3 lutego Swen Widłobrody, król angielski i duński.
23 kwietnia w zwycięskiej bitwie pod Clontarf Brian Bóruma, król irlandzki.
7 maja Bagrat III, król Gruzji, święty Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego.
6 października Samuel Komitopul, car Bułgarii. Przyczyną śmierci był rzekomo szok wywołany wiadomością o klęsce jego wojsk w bitwie z Bizantyjczykami.

↑ Historia Polski. Kalendarium dziejów: pradzieje-1655, AndrzejA. Nowak, Kraków: Marketing Room Poland, 2010, s. 79, ISBN 978-83-61923-63-3, OCLC 751083135 .
↑ Bazyli II, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-09-02] .
↑ Canute (I), [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-08] (ang.).
↑ Canute I the Great, Facts. biography.yourdictionary.com. [dostęp 2017-09-08]. (ang.).
↑ Jakub Morawiec: Knut Wielki. Król Anglii, Danii i Norwegii (ok. 995-1035). Kraków: Avalon, 2017. ISBN 978-83-7730-248-4.
↑ Ethelred the Unready, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-08] (ang.).
↑ Henry II, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-08] (ang.).
↑ Rozkwit średniowiecza, red. D. Power, Świat Książki, Warszawa 2011, s. 296.
↑ David of Tao, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-08] (ang.).
↑ Samuel, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-08] (ang.).