Adam’s Song

Ten artykuł od 2026-10 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Adam’s Song – piosenka amerykańskiego pop punkowego zespołu Blink-182 pochodząca z ich trzeciego albumu Enema of the State. Album w dużej mierze przyczynił się do sukcesu grupy. Piosenka była wydana 5 września 2000 jako trzeci i ostatni singiel z albumu po „What’s My Age Again?” i „All the Small Things”. „Adam’s Song” jest jednym z pięciu utworów zespołu, który osiągnął pierwsze miejsce na liście Modern Rock Tracks amerykańskiego magazynu muzycznego Billboard. Wokalistą wykonującym utwór jest Mark Hoppus. Piosenka jest powszechnie uważana za pierwszy „poważny” i spokojny utwór w repertuarze zespołu. Na płycie znajduje się między chwytliwymi i szybkimi piosenkami „Dysentery Gary” i „All the Small Things”. Tematyką tekstu jest depresja i samobójstwo. W utworze można zauważyć odejście od humorystycznego, czasem nawet wulgarnego charakteru obecnego w większości utworów albumu. Aranżacja piosenki również odbiega od pozostałej twórczości. W szczególności przesunięcie partii instrumentalnych. Zwrotki grane są na gitarze wyciszonymi akordami, przy akompaniamencie relatywnie zwykłej linii basu. W refrenie natomiast gitara gra dźwięki oktawy, podczas gdy bas przenosi akordy gry. Kompozycja porównywalna jest do ich późniejszego utworu „Stay Together for the Kids” (zajmującego się kwestią rozbitych rodzin) z ich czwartego albumu studyjnego pt. Take Off Your Pants and Jacket,.

Videoclip do piosenki jest melancholijnym montażem fragmentów z przeszłości zespołu, ukazującym fotografie z dzieciństwa podczas gry w starym magazynie. Później ten sam motyw został przez zespół użyty, do autoparodii w Man Overboard

Piosenka wywołała poruszenie, gdy w 2000 roku 17 letni Greg Barnes, po wcześniejszym ustawieniu ciągłego powtarzania piosenki na swoim odtwarzaczu stereo, powiesił się w garażu swojego rodzinnego domu. Nastolatek był jednym z ocalałych, po Masakrze w Columbine High School