Blink-182

Oś czasu

Od początków do rozpadu (1992–2005)

Zespół został założony w 1992 r. w San Diego przez Marka Hoppusa i Toma DeLonge. Pierwotnie pod nazwą Duck Tape, następnie zmieniono ją na Blink. Tom wcześniej grał w zespole Big Oily Men, lecz ten szybko się rozpadł i DeLonge szukał chętnych do grania wraz z nim w nowej grupie. Uczęszczał również do Poway High School, lecz został z niej wydalony po tym, jak przyłapano go na pozostawaniu pod wpływem alkoholu podczas szkolnego meczu koszykówki. W nowej szkole poznał Ann Hoppus, z którą przez pewien okres czasu był związany. Poznał przez nią brata Marka. Hoppus grał wcześniej w grupie The Attic Children, lecz i ten zespół się rozpadł.

DeLonge i Hoppus zaprzyjaźnili się i zaczęli wspólnie grać. Zaczynali w garażu Toma, bez perkusisty. Po czasie poznali Scotta Raynora, który grał na perkusji. Raynor wcześniej słuchał metalu, lecz zespół przekonał go do punk rocka.

Zespół nagrał swoje pierwsze demo Flyswatter w 1993 r. Zawierało ono kilka własnych kompozycji oraz coverów innych zespołów. W 1994 r. wydano kolejne demo zatytułowane Buddha, na którym znalazło się kilka nowych piosenek, aż w 1995 r. zespół nagrał swój pierwszy album Cheshire Cat dla wytwórni Cargo/Grilled Cheese Records. Zespół stopniowo zaczął zdobywał coraz większą popularność, grając na koncertach z The Offspring czy Bad Religion. Krótko po wydaniu albumu irlandzki zespół elektroniczny, również pod nazwą Blink, zagroził zespołowi pozwem. W celu uniknięcia procesu, zmieniono nazwę grupy na Blink-182. W 1997 r. zespół nagrał kolejną płytę – Dude Ranch. Album odniósł duży sukces i otrzymał status złotej płyty.

Zachęcony sukcesem Blink-182 postanowił przejrzeć stare nagrania, i w 1998 r. wykorzystać je do dema Buddha, tym razem wydanego już jako pełny album na płycie CD. W międzyczasie od zespołu z niewyjaśnionych do końca przyczyn odszedł perkusista Scott Raynor. Według doniesień, został do tego zmuszony z powodu alkoholizmu lub odszedł w celu pójścia na studia. Zastąpił go Travis Barker, muzyk grający wcześniej w zespole The Aquabats. W 1999 r. zespół wydał singiel „All the Small Things”, pochodzący z najnowszej płyty Enema of the State. Piosenka osiągnęła sukces komercyjny, zdobywając w 2000 r. nagrodę MTV Video Music Awards oraz dla zespołu MTV Europe Awards w kategorii Best New Act. Wśród hitów znalazły się również „What’s My Age Again?(inne języki)” oraz „Adam’s Song”.

W 2000 r. wydany został album z wersjami koncertowymi utworów z poprzednich płyt grupy The Mark, Tom and Travis Show. Płyta ukazała się w limitowanej liczbie egzemplarzy i zawierała jeden nowy utwór. W 2001 r. zespół wydał kolejny album Take Off Your Pants and Jacket, który podbił rynek muzyczny takimi hitami, jak „The Rock Show” czy „First Date”. W tym samym roku zespół ponownie otrzymał nagrodę MTV Europe Music Awards, lecz tym razem w kategorii Best Rock.

Zespół tymczasowo nie nagrywał żadnych nowych utworów. W 2001 r. DeLonge zaczął pisać muzykę inną od dotychczasowej i nagrał płytę z Travisem Barkerem, Anthonym Celestino(inne języki) i Davidem Kennedy jako Box Car Racer. Płyta stanowiła mieszankę punk rocka z emo i hardcorem. Na płycie gościnnie pojawił się Tim Armstrong z Rancida i Jordan Pundik z New Found Glory, a także Mark Hoppus w kawałku „Elevator”. W 2002 r. Travis Barker wziął udział w nagraniu płyty Transplants wraz z Armstrongiem i Robem Astonem.

Po 2 latach przerwy, w 2003 r. zespół powrócił do studia, by nagrać swój szósty album. Płyta otrzymała nazwę od zespołu Blink-182, choć nazywana jest również jako Untitled. Najbardziej rozpoznawalnym utworem został „I Miss You”. Album cechował się głębszym, dojrzalszym charakterem muzyki.

W listopadzie 2005 r. zespół wydał ostatnią płytę zatytułowaną Greatest Hits. Album zawierał kompilację najlepszych utworów grupy. Również w tym samym roku zawieszono działalność Blink-182 z uwagi na konflikt między Tomem a pozostałymi członkami zespołu. Tom DeLonge odszedł i założył zespół Angels & Airwaves, natomiast Travis Barker i Mark Hoppus stworzyli Plus 44.

Powrót i okres Matta Skiba (2009-2022)

19 września 2008 r. doszło do rozbicia się odrzutowca Learjet 60 (zob. katastrofa lotu Learjet 60(inne języki)), w którym przebywali Travis Barker oraz Adam DJ AM(inne języki) Goldstein. Oboje doznali poparzeń drugiego i trzeciego stopnia. Piloci samolotu oraz dwóch pasażerów zmarli na miejscu, zaś muzycy przeżyli katastrofę.

8 lutego 2009 r. zespół pojawił się po raz pierwszy publicznie od czasu rozpadu jako prezenterzy na gali rozdania nagród Grammy. Kilka dni przed tym wydarzeniem gitarzysta zespołu Angels & Airwaves, David Kennedy na oficjalnym chacie wypowiedział się na temat powrotu trio, zaznaczając, że zespół planuje kontynuować działalność i wydać nowy krążek. Doniesienia te potwierdziły się w trakcie rozdania wspomnianych nagród, kiedy to Travis Barker wypowiedział słowa „Graliśmy razem muzykę i zdecydowaliśmy, że będziemy ją grać dalej”, na co Mark Hoppus dodał „Blink-182 powrócił!”.

Trzy miesiące później zespół zagrał swój pierwszy od czasu rozpadu koncert na żywo, a latem tego samego roku wyruszył w wielką trasę koncertową po całej Ameryce, grając z takimi zespołami jak Panic! at the Disco, Fall Out Boy, Weezer i inne. Trasa ta okazała się być wielkim sukcesem, a podczas niej zespół po raz pierwszy wykonał na żywo utwory, których nie zdążył wykonać wcześniej – piosenki takie jak „Not Now” czy „Always”.

28 sierpnia 2009 r. zmarł jeden z przyjaciół Travisa, Adam DJ AM Goldstein, w związku z czym zespół został zmuszony odwołać kilka koncertów. W 2011 r. wydano nowy album Neighborhoods, a rok później w 2012 r. minialbum Dogs Eating Dogs.

W 2015 r. od grupy odszedł ponownie Tom DeLonge, by poświęcić się swojemu zespołowi AVA. W lipcu tego samego roku, wokalistę i gitarzystę zastąpił Matt Skiba, by miesiąc później zacząć prace nad nową płytą.

1 lipca 2016 r. ukazał się nowy album studyjny California. Premiera pierwszego singla z albumu „Bored To Death” odbyła się 28 kwietnia 2016 roku. W tym samym roku, zespół otrzymał nagrodę Kerrang! Awards w kategorii Kerrang! Icon Award.

W 2017 r. Tom DeLonge razem z Haroldem E. Puthoffem(inne języki) założyli organizację To The Stars Academy of Arts & Science(inne języki) skupiającą się na badaniach zjawisk UFO. Opublikowali oni materiały wideo znane pod nazwami „FLIR1”, „GIMBAL” oraz „GOFAST” na których zarejestrowano przelot niezidentyfikowanego obiektu.

Dnia 20 sierpnia 2019 r. wydany został album NINE(inne języki) z utworami takimi, jak „Blame It on My Youth”, „Generational Divide” oraz „Happy Days”.

Powrót Toma DeLonga (od 2022)

W 2022 r. ogłoszono powrót Toma DeLonga do zespołu Blink-182 po 7 latach nieobecności. W celu uczczenia powrotu wokalisty, zaplanowano trasę koncertową 2023/2024 oraz wydano w październiku singiel „Edging”.

21 września 2023 r. wydano dwa single „One More Time…” oraz „More Than You”, zapowiadające nową płytę. 20 października tego samego roku wydano album One More Time...(inne języki), a 6 września 2024 r. wydano jego rozszerzoną wersję.

W czerwcu 2026 r. z okazji 25-lecia Take Off Your Pants and Jacket wydano rozszerzoną edycję tego albumu. Zawierała ona dodatkowe 6 bonusowych utworów, które wcześniej dostępne były jedynie w limitowanych wydaniach.

Albumy

• Cheshire Cat (1994)
• Dude Ranch (1997)
• Enema of the State (1999)
• The Mark, Tom, and Travis Show (The Enema Strikes Back!) (2000, koncertowa)
• Take Off Your Pants and Jacket (2001)
• Blink-182 (2003)
• Greatest Hits (2005)
• Neighborhoods (2011)
• California (2016)
• NINE(inne języki) (2019)
• One More Time...(inne języki) (2023)
• One More Time... Part-2 (2024)

Dema i EP

• Flyswatter (1993)
• 2nd Demo(inne języki) (1993)
• Buddha Promo(inne języki) (1993)
• Buddha (1993)
• They Came to Conquer Uranus(inne języki) (1995)
• Enema of the State Demo(inne języki) (1998)
• Dogs Eating Dogs (2012)