Adam Cybulski
| Data i miejsce urodzenia |
14 marca 1896 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 marca 1996 |
| profesor nauk technicznych | |
| Specjalność: mechanika budowli | |
| Alma Mater | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Dziekan | |
| Wydział |
Budownictwa Politechniki Śląskiej |
| Okres spraw. |
1952–1955 |
| Prorektor | |
| Uczelnia |
Politechnika Sląska |
| Okres spraw. |
1955–1956 |
| Odznaczenia | |
    | |
Adam Feliks Cybulski (ur. 14 marca 1896 w Czyżewie, zm. 3 marca 1996 we Wrocławiu) – polski inżynier dróg i mostów, specjalista z zakresu mechaniki budowli, profesor Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys
Syn Adama. Od 1916 służył w wojsku rosyjskim, był elewem w szkole kawalerii w Jelizawetgradzie, uzyskał tam stopień podporucznika. Podczas rewolucji październikowej wstąpił do II Korpusu Polskiego pod dowództwem generała Sylwestra Stankiewicza. Walczył pod Rarańczą oraz pod Kaniowem. W szeregach 2 pułku ułanów Grochowskich walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej, w stopniu porucznika w 1921 przeszedł do rezerwy. W marcu 1927 został zwolniony od obowiązku służby wojskowej.
W 1931 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, był filistrem Korporacji Akademickiej Welecja. Do wybuchu II wojny światowej pracował w biurach projektowych oraz jako starszy asystent w Katedrze Mechaniki Teoretycznej pod kierunkiem prof. Henryka Czopowskiego. W czasie wojny żołnierz AK. Brał udział w powstaniu warszawskim, gdzie dostał się do obozu jenieckiego w Lubece.
Od 1945 przez rok pracował w Polskim Liceum Budowlanym w Lubece, a następnie powrócił do Polski, zamieszkał w Gliwicach, gdzie pracował na Politechnice Śląskiej jako adiunkt Katedry Statyki Budowli (w latach 1946–1951). Równocześnie od 1946 był pracownikiem Katedry Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli Politechniki Wrocławskiej. W latach 1952–1955 był dziekanem Wydziału Budownictwa, a od 1955 do 1956 prorektorem uczelni. W 1957 przeprowadził się do Wrocławia. Radny miasta Wrocławia, członek Rady Programowej Poradników Budowlanych przy Polskim Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.
Wydał liczne prace z zakresu obliczeń statycznych ustrojów prętowych z uwzględnieniem metod kinetycznych.
Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Świętej Rodziny (sektor 1-9-121).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych (1922 w zamian za Krzyż Kaniowski)
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Niepodległości (25 lipca 1933)
- Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (1970)
- Odznaka Budowniczego miasta Wrocławia
Przypisy
- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-05-08].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927, s. 106.
- ↑ Mogily.pl - Cmentarz Parafialny św. Rodziny we Wrocławiu [online], mogily.pl [dostęp 2020-05-08].
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 12, s. 389
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 171, poz. 208 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Wybitnie zasłużeni | Politechnika Wrocławska [online], pwr.edu.pl [dostęp 2026-08-28].
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Zenon Prętczyński: Wspomnienia o profesorach Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (z lat studiów 1947–1952). Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2005, s. 41–43.
Linki zewnętrzne
- Cybulski Adam. Wrocławskie Środowisko Akademickie, Twórcy i Ich Uczniowie, 2003. [dostęp 2013-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-20)].