Albert Sosnowski, maj 2015 | |
| Pełne imię i nazwisko |
Albert Dariusz Sosnowski |
|---|---|
| Pseudonim |
Dragon |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
189 cm |
| Masa ciała |
100 kg |
| Styl walki |
praworęczny |
| Kategoria wagowa | |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk |
60 |
| Zwycięstwa |
49 |
| Przez nokauty |
30 |
| Porażki |
9 (7 KO) |
| Remisy |
2 |
| |
Albert Dariusz Sosnowski (ur. 7 marca 1979 w Warszawie) – polski bokser wagi ciężkiej. Mistrz świata organizacji WBF w latach 2006–2007 i mistrz Europy EBU w latach 2009–2010.
22 lipca 1998 stoczył swoją pierwszą zawodową walkę i wygrał, pokonując czeskiego boksera Jana Drobenę w pierwszej rundzie przez TKO. Następnie w 18 pojedynkach z rzędu nie poniósł porażki.
17 marca 2001 zawalczył o tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC z Kanadyjczykiem Arthurem Cookiem, ale w dziewiątej rundzie został znokautowany, doznając pierwszej porażki w zawodowej karierze.
4 listopada 2006 zdobył tytuł mistrza świata w organizacji WBF, pokonując przez decyzję większości reprezentanta RPA Lawrence’a Tauasę. 8 czerwca 2007 pokonał mistrza Francji w wadze ciężkiej, Steve’a Hereliusa, przez TKO w dziewiątej rundzie. 14 września 2007 obronił tytuł WBF w walce z Argentyńczykiem Manuelem Alberto Puchetą, którego pokonał w drugiej rundzie przez nokaut.
6 sierpnia 2008 przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów z Amerykaninem Zurim Lawrence’em. 8 listopada tego samego roku pokonał Danny’ego Williamsa, byłego pretendenta do tytułu mistrza świata federacji WBC, pokonując go w ósmej rundzie przez techniczny nokaut.
4 kwietnia 2009 na gali w Düsseldorfie zremisował z Francesco Pianetą, który bronił tytułu mistrza Unii Europejskiej EBU. 18 grudnia tego samego roku na gali w Londynie pokonał przez jednogłośną decyzję Włocha Paolo Vidoza, zdobywając wakujący pas zawodowego mistrza Europy EBU. Zrezygnował z pasa, aby walczyć o mistrzostwo świata WBC z Witalijem Kliczko, z którym 29 maja 2010 w Veltins-Arena przegrał w 10. rundzie przez nokaut. Do tej walki przygotowywał się z nowym trenerem, Fiodorem Łapinem.
Swoją jubileuszową, 50. walkę stoczył 25 września 2010, gdy pokonał Anglika Paula Butlina przez nokaut w pierwszej rundzie. 4 grudnia tego samego roku miał zmierzyć się w Schwerinie z Aleksandrem Dimitrenko o mistrzostwo Europy EBU, ale walka została odwołana z powodu zasłabnięcia Dimitrenki. Walkę rozegrali 26 marca 2011 w Hamburgu, Sosnowski przegrał w 12. rundzie przez nokaut. 9 listopada tego samego roku podczas gali w Bethnal Green zremisował w walce z reprezentantem Zimbabwe Hastingsem Rasanim, który do tej pory w swojej karierze poniósł 61 porażek.
20 czerwca 2012 wystąpił w brytyjskim turnieju Prizefighter – w ćwierćfinale pokonał niejednogłośnie na punkty Maurice’a Harrisa (29:28, 29:28 i 28:29), ale w półfinale przegrał z Kevinem Johnsonem niejednogłośnie na punkty (29:28, 27:30 i 28:29).
23 lutego 2013 po raz drugi wziął udział w Prizefighter, tym razem odpadł w ćwierćfinale, przegrywając z Martinem Roganem przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie.
26 kwietnia 2014 w pojedynku z Włodzimierzem Letrem, zakontraktowanym na sześć rund, zwyciężył przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie. 1 czerwca tego samego roku na gali Wojak Boxing Night w Lublinie przegrał z Marcinem Rekowskim przez techniczny nokaut w siódmej rundzie.
18 marca 2016 na gali Friday Boxing Night w Żyrardowie pokonał Węgra Andrasa Csomora przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. 9 września 2017 w Radomiu przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie z Łukaszem Różańskim (6-0, 5 KO). Po walce ogłosił zakończenie sportowej kariery.
W czerwcu 2021 roku wystąpił w charytatywnej gali bokserskiej Collins Charity Fight Night, na której pokonał Przemysława Saletę na punkty w walce pokazowej.
2 października 2023 federacja Clout MMA organizująca gale typu freak show fight ogłosiła walkę Sosnowskiego z Remigiuszem Gruchałą, która odbyła się 28 października 2023 w płockiej Orlen Arenie. Pojedynek odbył się na zasadach bokserskich, jednak został rozegrany w oktagonie i w rękawicach do MMA. Walka zakończyła się zwycięstwem Sosnowskiego przez TKO w drugiej rundzie.
W drugiej walce dla Clout MMA stoczył pojedynek z dwoma przeciwnikami jednocześnie. Nietypowe starcie zakontraktowano na zasadach K-1 w rękawicach do MMA i odbyło się 8 czerwca 2024 podczas gali Clout MMA 5: AJ Challenge w katowickim Spodku. Rywalami Sosnowskiego byli Kacper „Ludwiczek” Bociański i Mariusz „Super Mario” Sobczak. W trakcie trzyrundowego pojedynku „Ludwiczek” był kilkukrotnie liczony, natomiast w ostatniej rundzie na deski trafił również „Dragon”. Ostatecznie to on zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów.
Drugą walkę na zasadach boksu w rękawicach MMA stoczył dla federacji Fight Exclusive Night. Podczas walki wieczoru gali FEN 61, która odbyła się 23 stycznia 2026 w Kielcach, zmierzył się z piłkarzem ręcznym Damianem Kostrzewą, który znokautował go w pierwszej rundzie prawym ciosem.
3 października 2026 zadebiutował w boksie na gołe pięści podczas gali Fight Mode 2 w Legionowie, mierząc się z Maciejem Smokowskim. W pierwszej rundzie, po przyjęciu serii ciosów, Sosnowski zasygnalizował rezygnację z dalszej walki, w wyniku czego przegrał przez techniczny nokaut.
| Lp. | Data walki | Miejsce walki | Wynik | Werdykt | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 22 lipca 1998 | Outrup | wygrana z Janem Drobeną (CZE) | TKO w 1.
rundzie | |
| 2. | 25 września 1998 | Poznań | wygrana ze Andrzejem Dziewulskim (POL) | TKO w 4.
rundzie | |
| 3. | 2 października 1998 | Warszawa | wygrana z Rene Hanlem (DEU) | PTS po 4
rundach | |
| 4. | 13 lutego 1999 | Jastrzębie-Zdrój | wygrana z Viktorem Juhaszem (HUN) | TKO w 1.
rundzie | |
| 5. | 12 marca 1999 | Londyn | wygrana z Chrisem Woollasem (ENG) | PTS po 4
rundach | |
| 6. | 17 kwietnia 1999 | Warszawa | wygrana ze Stipe Balicem (HRV) | PTS po 4
rundach | |
| 7. | 28 maja 1999 | Liverpool | wygrana z Garym Williamsem (GBR) | TKO w 4.
rundzie | |
| 8. | 26 czerwca 1999 | Wrocław | wygrana z Biko Botowamungu (COG) | UD po 4
rundach | |
| 9. | 17 lipca 1999 | Gdańsk | wygrana z Bruno Fosterem (GBR) | TKO w 6.
rundzie | |
| 10. | 18 września 1999 | Gdańsk | wygrana z Ignacio Orsolą (HUN) | KO w 1.
rundzie | |
| 11. | 22 października 1999 | Detroit | wygrana z Jeffem Lally (USA) | TKO w 3.
rundzie | |
| 12. | 20 listopada 1999 | Gliwice | wygrana z Henrym Kollem Njume (CMR) | PTS po 6
rundach | |
| 13. | 11 marca 2000 | Londyn | wygrana z Lukiem Simpkinem (GBR) | PTS po 4
rundach | |
| 14. | 8 kwietnia 2000 | Gdańsk | wygrana ze Slobodanem Popovicem (MNE) | KO w 1.
rundzie | |
| 15. | 27 maja 2000 | Londyn | wygrana z Neilem Kirkwoodem (GBR) | TKO w 1.
rundzie | |
| 16. | 24 czerwca 2000 | Toruń | wygrana z Clarencem Goinsem (USA) | TKO w 2.
rundzie | |
| 17. | 19 sierpnia 2000 | Mashantucket | wygrana z Danem Conwayem (USA) | UD po 4
rundach | |
| 18. | 30 września 2000 | Rotterdam | wygrana z Everettem Martinem (USA) | TKO w 7.
rundach | |
| 19. | 27 listopada 2000 | Birmingham | wygrana z Michaelem Murrayem (GBR) | TKO w 6.
rundzie | |
| 20. | 17 marca 2001 | Budapeszt | przegrana z Arthurem Cookiem (CAN) – walka o tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC | KO w 9.
rundzie | |
| 21. | 7 lipca 2001 | Amsterdam | wygrana z Dirkiem Wallynem (BEL) | UD po 6
rundach | |
| 22. | 13 października 2001 | Budapeszt | wygrana ze Stanislavem Tomkatchovem (UKR) | TKO w 3.
rundzie | |
| 23. | 27 października 2001 | Kołobrzeg | wygrana z Robertem Magureanu (ROU) | TKO w 4.
rundzie | |
| 24. | 22 stycznia 2002 | Gdynia | wygrana z Catalinem Zmarandescu (ROU) | KO w 1.
rundzie | |
| 25. | 9 marca 2002 | Budapeszt | wygrana z Jacobem Odhiambo (KEN) | KO w 1.
rundzie | |
| 26. | 27 lipca 2002 | Nottingham | wygrana z Paulem Bonsonem (GBR) | PTS po 4
rundach | |
| 27. | 7 grudnia 2002 | Brentwood | wygrana z Jacklordem Jacobsem (NGA) | PTS po 6
rundach | |
| 28. | 8 marca 2003 | Londyn | wygrana z Mindaugasem Kulikauskasem (LTU) | TKO w 6.
rundzie | |
| 29. | 12 kwietnia 2003 | Londyn | wygrana z Michaelem Holdenem (GBR) | PTS po 6
rundach | |
| 30. | 5 lipca 2003 | Brentwood | wygrana z Jasonem Brewsterem (GBR) | TKO w 2.
rundzie | |
| 31. | 22 listopada 2003 | Belfast | wygrana z Chrisem Woollasem | TKo w 1.
rundzie | |
| 32. | 31 stycznia 2004 | Londyn | wygrana z Gregiem Scottem-Briggsem (GBR) | KO w 2.
rundzie | |
| 33. | 10 kwietnia 2004 | Manchester | wygrana z Paulem Kingiem (GBR) | PTS po 4
rundach | |
| 34. | 26 czerwca 2004 | Belfast | wygrana z Wojciechem Bartnikiem (POL) | PTS po 6
rundach | |
| 35. | 11 września 2004 | Budapeszt | wygrana z Kennym Cravenem (USA) | KO w 2.
rundzie | |
| 36. | 22 stycznia 2005 | Miami | wygrana z Tommym Connellym (USA) | TKO w 2.
rundzie | |
| 37. | 19 marca 2005 | Las Vegas | wygrana z Travisem Fultonem (USA) | TKO w 2.
rundzie | |
| 38. | 28 maja 2005 | Kalifornia | wygrana z Orlinem Norrisem (USA) | MD po 6
rundach | |
| 39. | 25 maja 2006 | Gauteng | wygrana z Osbornem Machimaną (ZAF) | UD po 10
rundach | |
| 40. | 4 listopada 2006 | Gauteng | wygrana z Lawrence’em Tauasą (WSM) – walka o tytuł mistrza świata federacji WBF | MD po 12
rundach | |
| 41. | 8 czerwca 2007 | Motherwell | wygrana ze Steve Hereliusem (FRA) | TKO w 9.
rundzie | |
| 42. | 14 września 2007 | Kirkcaldy | wygrana z Manuel Alberto Pucheta (ARG) – obrona mistrzostwa świata federacji WBF | KO w 2.
rundzie | |
| 43. | 25 stycznia 2008 | Dagenham | wygrana z Colinem Kenną (IRL) | UD po 10
rundach | |
| 44. | 25 kwietnia 2008 | Nowy Jork | wygrana z Terrellem Nelsonem (USA) | TKO w 5.
rundzie | |
| 45. | 6 sierpnia 2008 | Nowy Jork | przegrana z Zurim Lawrence’em (USA) | UD po 8
rundach | |
| 46. | 8 listopada 2008 | Londyn | wygrana z Dannym Williamsem (USA) | TKO w 8.
rundzie | |
| 47. | 4 kwietnia 2009 | Düsseldorf | remis z Francesco Pianetą (GER) – walka o mistrzostwo Unii Europejskiej EBU | D po 12
rundach | |
| 48. | 18 grudnia 2009 | Londyn | wygrana z Paolo Vidozem (ITA) – walka o mistrzostwo Europy EBU | UD po 12
rundach | |
| 49. | 29 maja 2010 | Gelsenkirchen | przegrana z Witalijem Kliczko (UKR) – walka o mistrzostwo WBC | KO w 10.
rundzie | |
| 50. | 25 września 2010 | Wigan | wygrana z Paulem Butlinem (ENG) | TKO w 1.
rundzie | |
| 51. | 26 marca 2011 | Hamburg | przegrana z Aleksandrem Dimitrenką (GER) – walka o mistrzostwo Europy EBU | KO w 12.
rundzie | |
| 52. | 9 listopada 2011 | Londyn | remis z Hastingsem Rasanim (ZWE) | D po 6
rundach | |
| 53. | 20 czerwca 2012 | Londyn | wygrana z Maurice’em Harrisem (USA) – ćwierćfinał turnieju Prizefighter | SD po 3
rundach | |
| 54. | 20 czerwca 2012 | Londyn | przegrana z Kevinem Johnsonem (USA) – półfinał turnieju Prizefighter | SD po 3
rundach | |
| 55. | 23 lutego 2013 | Londyn | przegrana z Martinem Roganem (NIR) – ćwierćfinał turnieju Prizefighter | TKO w 3.
rundzie | |
| 56. | 26 kwietnia 2014 | Legionowo | wygrana z Włodzimierzem Letrem (POL) – pierwsza walka w Polsce, od 12 lat | TKO w 1.
rundzie | |
| 57. | 1 czerwca 2014 | Lublin | przegrana z Marcinem Rekowskim (POL) – walka o międzynarodowy pas mistrza Polski | TKO w 7.
rundzie | |
| 58. | 18 marca 2016 | Żyrardów | wygrana z Andrasem Csomorem (HUN) – Zapowiedzenie zakończenia kariery sportowej przez Alberta Sosnowskiego | TKO w 2.
rundzie | |
| 59. | 9 września 2016 | Gdańsk | przegrana z Andrzejem Wawrzykiem (POL) – Walka o tytuł Mistrza Polski w wadze ciężkiej | TKO w 6.
rundzie | |
| 60. | 9 września | Radom | przegrana z Łukaszem Różańskim (POL) – ostatnia walka w zawodowej karierze | KO w 1.
rundzie | |
| Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wygrana | 1-0 | Decyzja | 3 | 3:00 | Collins Charity Fight Night | 02.06.2021 |
| Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przegrana | 1-1 | KO (prawy) | 1 | 2:19 | FEN 61: Sosnowski vs. Kostrzewa | 23.01.2026 | Walka w rękawicach do MMA. Main Event | ||
| Wygrana | 1-0 | TKO (drugie liczenie sędziego – po nokdaunie) | 2 | N/A | Clout MMA 2: Omielańczuk vs. Bad Boy | 28.10.2023 | Walka w rękawicach do MMA. |
| Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przegrana | 0-1 | TKO (niezdolność do kontynuowania walki - rezygnacja) | 1 | N/A | Fight Mode 2: Lombard vs. Szadziński | 03.10.2026 |
W przeszłości trenował kick-boxing, od 2013 trenował również mieszane sztuki walki. Jest instruktorem boksu w Legii.
W 2008 uczestniczył w programie reality show Big Brother VIP nadawanym przez stację TV4. W latach 2007–2008 wraz z Agnieszką Rylik prowadził emitowany na antenie TVN Turbo program Kuchnia boksu. W marcu 2010 nawiązał współpracę ze spółką Mango-Media, w ramach której na łamach stacji telewizyjnej Mango 24 promował sprzęt fitness.
W 2008 ukazał się teledysk „Poczekalnia dusz” raperów Sokoła i Pono z gościnnym udziałem Sosnowskiego, Rafała Maseraka oraz Grażyny Wolszczak.
W kwietniu 2010 pojawił się w wideoklipie do utworu „I żeby było normalnie” promującego album Prosto Mixtape 600V, w który wykonywali raperzy: Felipe, VNM, Jędker, Pezet, Sokół, Numer Raz, Eldo, Brahu. W teledysku, prócz Sosnowskiego, gościnnie wystąpili także bokserzy Krzysztof Włodarczyk oraz Michał Jabłoński.
W październiku 2010 opublikowano utwór wykonywany wspólnie przez rapera Pono i Sosnowskiego, zatytułowany „Żelazna Wola”.