Albertina

Ten artykuł dotyczy wiedeńskiej galerii sztuki. Zobacz też: Albertina – uniwersytet w Królewcu.

Albertina

Albertina, Soravia Wing (2021)
Państwo	Austria
Miejscowość	Wiedeń
Adres	Albertinaplatz 1
Data założenia	1768
Położenie na mapie Wiednia Albertina
Położenie na mapie Austrii Albertina
48°12′17,66″N 16°22′05,53″E/48,204906 16,368203
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Albertina – galeria założona w 1768 w Wiedniu przez księcia Alberta Sasko-Cieszyńskiego i jego żonę arcyksiężnę Austrii Marię Krystynę, jest jedną z największych na świecie kolekcji grafik.

Zbiory

Na zbiory składa się około 50 tys. rysunków, akwafort, akwarel i ponad 1,5 mln rycin. Katalog wymienia 43 rysunki Rafaela, 70 Rembrandta, 145 Dürera (więcej niż ma jakakolwiek inna galeria na świecie) oraz 150 prac Egona Schielego. Ponadto są tu reprezentowani Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rubens, Bosch, Bruegel, Cézanne, Picasso, Matisse, Klimt i Kokoschka.

Wśród najcenniejszych i najsłynniejszych eksponatów graficznych w zbiorach muzeum znajdują się dzieła Albrechta Dürera, takie jak „Zając polny” oraz „Ręce złożone do modlitwy”. Ponadto w stałej ekspozycji prezentowane są wybitne dzieła malarstwa ostatnich 130 lat, w tym „Staw z nenufarami” Claude'a Moneta, „Tancerki” Edgara Degasa czy „Portret dziewczyny” Auguste'a Renoira.

Ponadto w zbiorach muzeum znajduje się stała wystawa „Od Moneta do Picassa. Kolekcja Batliner”, której trzon stanowi jedna z najważniejszych w Europie kolekcji międzynarodowego klasycznego modernizmu, obejmująca około 150 lat historii sztuki od francuskiego impresjonizmu po współczesność. Instytucja dysponuje także bogatą kolekcją fotografii, architektury oraz w pełni odrestaurowanymi historycznymi Salami Paradnymi Habsburgów.

Historia

Muzeum Albertina zostało założone w 1776 roku przez księcia Alberta Sasko-Cieszyńskiego, który był zięciem cesarzowej Marii Teresy. Instytucja mieści się w największym pałacu mieszkalnym Habsburgów, usytuowanym na południowym skraju rezydencji Hofburg, na terenie ostatniej zachowanej wiedeńskiej baszty obronnej.

W dawnych komnatach pałacowych rezydowała niegdyś arcyksiężniczka Maria-Krystyna – ukochana córka Marii Teresy – a także jej adoptowany syn, arcyksiążę Karol, znany jako zwycięzca w bitwie pod Aspern.

W latach 1996–2003 obiekt poddano gruntownej renowacji i rozbudowie. W ramach prac wzniesiono m.in. nową strefę wejściową oraz kawiarnię w postaci prostopadłościennych brył, a także charakterystyczny, podwieszony dach projektu Hansa Holleina, znany jako Soravia Wing. Choć pierwotnie planowano pokrycie go tytanem, ze względów budżetowych ostatecznie wykończono go płytami aluminiowymi.

Nowoczesna forma architektoniczna oraz duża skala dachu wzbudziły kontrowersje ze względu na sąsiedztwo neoklasycystycznej i neobarokowej zabudowy oraz historycznego gmachu galerii.

Przypisy