Był synem Stanisława hrabiego Mohla i Felicji z Komarów. Ojciec za udział w powstaniu styczniowym został zesłany do Ufy i pozbawiony rodzinnego majątku Wyszki w Łatgalii. Na zesłanie dobrowolnie podążyła za nim jego żona. Po ogłoszeniu amnestii rodzina powróciła do Inflant Polskich i za specjalnym zezwoleniem odkupiła dobra Wyszki.
W 1891 wyświęcony na kapłana. Był jezuitą, cały swój majątek przekazał zakonowi. Zajmował się duszpasterstwem nauczycielek domowych w Krakowie i okolicach.
W latach 1901–1902 był misjonarzem w Afryce. Poznał język mieszkańców Zambezii i wydał książkę w języku niemieckim o gramatyce języka bantu z regionu Zambezii pt. Praktische Grammatik der Bantu-Sprache von Tete. Wydał zbiór bajek afrykańskich.
Publikował w języku polskim, francuskim i niemieckim. Używał pseudonimów Marcel Bolesta, Aleksander von Radlitz, Th. J. Wybicki. Pisał książki, broszury i artykuły prasowe. Był redaktorem naczelnym pisma „W obronie prawdy” i autorem artykułów w miesięczniku Głosy Katolickie. W 1909 roku wydał czterotomowe dzieło „W pogodni za prawdą”. Napisał broszurę pt. „Polacy przeszkodą do Unii Wschodu z Zachodem?” i książkę pt. Potwarz czy nieporozumienie? Odpowiedź autorowi dzieła La Chiesa Russa. Obydwa dzieła były odpowiedzią na oczernianie i atakowanie polskiego kościoła w zaborze rosyjskim w książce La chiesa Russa księdza Almiera Palmeri. Był profesorem w seminarium duchownym w Jassach i Krakowie.
↑Marek P.M.P.ProkopMarek P.M.P., Akta Towarzystwa Historyczno-literackiego w Paryżu, Tomy 4-5, Paryż: Editions de la Bibliothèque Polonaise, 1998, s. 124.
↑RomanR.DarowskiRomanR., Filozofia jezuitów w Polsce w XX wieku: próba syntezy-słownik autorów, Kraków: Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum, 2001, s. 228, ISBN83-7097-760-X.
↑IrenaI.Stasiewicz-JasiukowaIrenaI. (red.), Wkład jezuitów do nauki i kultury w Rzeczypospolitej Obojga Narodów i pod zaborami, Wydawn. Wam, 2004, s. 167, ISBN83-89631-25-3.