Allanit

Ten artykuł od 2014-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.
Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Allanit
Ilustracja
Allanit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

ortyt

Skład chemiczny

krzemian wapnia, ceru, itru, lantanu, żelaza, manganu i glinu ((Ca,Fe)2(R,Al,Fe)3Si3O12OH)

Twardość w skali Mohsa

5,5–6

Przełam

muszlowy lub nierówny

Łupliwość

niewyraźna wg {001}

Pokrój kryształu

słupkowy, tabliczkowy, pryzmatyczny, igiełkowy

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

3,4–4,2 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

jasnobrązowy do czarnego

Rysa

szarozielona, brązowa

Połysk

żywiczny, smolisty, szklisty, perłowy

Współczynnik załamania

1,715–1,822 dwuosiowy

Multimedia w Wikimedia Commons

Allanit (ortyt) – minerał z grupy krzemianów, odmiana epidotu. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego bankiera i mineraloga Thomasa Allana (1777–1833), który go odkrył.

Charakterystyka

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, promienistych, masywnych, zbitych, igiełkowych, spotykany także w formie pojedynczych ziarn w skale. Jest kruchy, przeświecający do przezroczystego, bywa promieniotwórczy (obecność uranu i toru). Współwystępuje z epidotem, biotytem, monacytem, gadolinitem, kwarcem, skaleniami, magnetytem, ilmenitem, cyrkonem, diopsydem i bastnasytem.

Występowanie

W kwaśnych skałach magmowych, zwykle w granitach, granodiorytach i sjenitach. Spotykany także w skałach metamorficznych, pegmatytach granitowych oraz pustkach w bazaltach.

Miejsca występowania:

Zastosowanie

  • ma znaczenie naukowe,
  • jest atrakcyjny dla kolekcjonerów,
  • w jubilerstwie wykorzystywany rzadko z powodu ciemnej barwy. Znacznie częściej w galanterii ozdobnej i wyrobach pamiątkarskich. Poszukiwane są kamienie jasnobrązowe, przeświecające. Powszechny jest szlif kaboszonowy.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Allanite.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Eligiusz Szełęg: Minerały i skały Polski. Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 220. ISBN 978-83-7073-816-7.

Bibliografia

Linki zewnętrzne