Wczesne lata
Urodził się w Memphis w Tennessee jako syn aktorki Stelli Stevens i jej pierwszego męża Noble’a Hermana Stephensa. Gdy się urodził, jego matka miała zaledwie 16 lat, a rok później, 10 lipca 1956, ich małżeństwo zakończyło się rozwodem. Był przedmiotem zawziętej walki o opiekę nad dzieckiem między matką a ojcem, w wyniku czego dorastał zarówno w Los Angeles z matką, jak i w Memphis z ojcem i dziadkami.
W latach 1973–1974 uczęszczał do Immaculate Heart College w Los Angeles, a w latach 1974–1975 był uczniem West Los Angeles College i Los Angeles Valley College. W 1987 studiował psychologię na prywatnym Uniwersytecie Antioch w Yellow Springs w stanie Ohio. Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Lee Strasberga, Davida Craiga, Vincenta Chase i Roberta Eastona.
Kariera
Mając 8 lat po raz pierwszy trafił na ekran jako chłopiec na kampusie w komediodramacie Vincente’a Minnellego Tata w zalotach (The Courtship of Eddie’s Father, 1963) u boku swojej matki i Glenna Forda. 5 grudnia 1973 pojawił się w roli Roda Foremana w jednym z odcinków serialu kryminalnego NBC Adam–12 – pt. „Dywizja Północno–Zachodnia” („Northwest Division”). Po ukończeniu liceum, latem został odkryty przez hollywoodzkiego agenta i mając okrągłe 20 lat powrócił przed kamery kinowe w takich filmach jak: komedia romantyczna Szampon (Shampoo, 1975) z Warrenem Beatty, Julie Christie i Goldie Hawn oraz dramat kryminalny Las Vegas Lady (1975) u boku swojej matki.
W grudniu 1975 był przesłuchiwany do roli Luke’a Skywalkera w Gwiezdnych wojnach (Star Wars Episode IV: A New Hope), lecz ostatecznie postać tę zagrał Mark Hamill. Od 10 stycznia 1976 do 31 stycznia 1978 został obsadzony w roli Andrew, syna Evana Thorpe’a (Rod Taylor) w seryjnym westernie The Oregon Trail. Status młodego i zdolnego aktora zyskał po udziale w horrorze Masakra w ogólniaku (Massacre at Central High, 1976). Wcielając się w rolę syna ex-agenta CIA ze zdolnościami telekinetycznymi w dreszczowcu Briana De Palmy Furia (The Fury, 1978), zaimponował ogromną siłą wyrazu i nastrojowością.
W 1980 zagrał rolę Paula Brattera w sztuce Neila Simona Przez park na bosaka na scenie Burt Reynolds’s Dinner Theatre w Jupiter na Florydzie. Wystąpił na scenie w Los Angeles w przedstawieniach: Kres drogi R. C. Sherriffa (1982) w roli porucznika Raleigha, Mass Appeal (1983) jako Mark Dolson, Billy Budd (1984) w tytułowej roli i P.S. Twój kot nie żyje (1985) w roli Jimmy’ Zoole’a, bezrobotnego aktora, którego życie się rozpada.
Karierę telewizyjną kontynuował w serialach CBS: Emerald Point N.A.S. (1983–1984) w roli porucznika Glenna Matthews oraz operze mydlanej Dallas (1987–1989) jako Casey Denault. W dramacie kryminalnym Za dziesięć minut północ (Ten To Midnight, 1983) wystąpił jako detektyw Paul McAnn, który pomaga w prowadzeniu śledztwa porucznikowi Kesslerowi (Charles Bronson). Za to grał z zapałem na małym ekranie; m.in. w sitcomie ABC Statek miłości (Love Boat, 1984), w podwójnej roli jako aktor/żigolo Buddy Hudson i tajemniczy syn Sadie LaSalle w miniserialu ABC Żony Hollywoodu (Hollywood Wives, 1985), będącym adaptacją powieści Jackie Collins. W odcinku serialu kryminalnego ABC Columbo pt. „Morderstwo w Malibu” (Murder in Malibu, 1990) został obsadzony w roli ambitnego żigolaka.
Emanował witalizmem i zmysłowością, elektryzował spojrzeniem małych ale wyrazistych oczu, niepokoił pojawiającym się czasem uśmiechem drapieżnika jako uwikłany w pożądliwości ciała ochroniarz w cyklu erotycznych dreszczowców klasy C Nocne oczy – w roku 1990 z Tanyą Roberts, 1992, 1993 (także jako reżyser, producent i scenarzysta) i 1996 – oraz Chemia ciała 3 (Point of Seduction: Body Chemistry III, 1994) z Morgan Fairchild. Pojawił się z Shannon Tweed w pięciu filmach: Nocne oczy II (Night Eyes II, 1991), Nocna straż III (Night Eyes Three, 1993), Kobieta odrzucona (Scorned, 1994), Zakazane sny (Illicit Dreams, 1994) i Chemia ciała 4 (Body Chemistry 4: Full Exposure, 1995).
Był założycielem i prezesem Franchise Pictures. Był reżyserem m.in. filmu Biały Kruk (The White Raven, 1998) z Joanną Pacułą, a zdjęcia kręcono również w Polsce. Jako producent może się pochwalić obrazami, które odniosły duży sukces, m.in. Jak ugryźć 10 milionów (The Whole Nine Yards, 2000) i sequel Jak ugryźć 10 milionów 2 (The Whole Ten Yards, 2004) z Bruce’em Willisem, Obietnica (The Pledge, 2001) z Jackiem Nicholsonem i Teściowie (The In-Laws, 2003) z Michaelem Douglasem. Firma Franchise Pictures, po przegranej sprawie oszustwa o wartości wielu milionów dolarów w Los Angeles, ogłosiła upadłość na podstawie rozdziału 11 w dniu 19 sierpnia 2004, a następnie przestała istnieć.
W 2017 opublikował podręcznik do pisania scenariuszy, Screenwriting for Profit: Writing for the Global Marketplace. Książka omawia, w jaki sposób autorzy mogą wykorzystać lepsze zrozumienie krajowych i międzynarodowych rynków filmowych, aby pomóc w ich scenariuszach.
.jpg)
