Andy Delort

Andy Delort
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 października 1991
Sète

Wzrost

181 cm

Pozycja

napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1997–1999 FC Sète
1999–2000 Pointe Courte AC Sète
2000–2002 FC Sète
2002–2003 Pointe Courte AC Sète
2003–2008 FC Sète
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2008–2009 AC Ajaccio B 4 (4)
2009–2010 Nîmes Olympique 3 (0)
2010–2013 AC Ajaccio 47 (5)
2012 → FC Metz (wyp.) 13 (1)
2013–2014 Tours FC 38 (24)
2014–2015 Wigan Athletic 11 (0)
2015 → Tours FC (wyp.) 14 (2)
2015–2016 SM Caen 36 (12)
2016–2017 Tigres UANL 14 (3)
2017–2019 Toulouse FC 47 (10)
2018–2019 → Montpellier HSC (wyp.) 36 (14)
2019–2021 Montpellier HSC 59 (26)
2021–2023 OGC Nice 46 (22)
2023 → Nantes (wyp.) 12 (0)
2023–2024 Umm-Salal SC 12 (5)
2024– MC Alger 0 (0)
W sumie: 392 (128)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009  Francja (plażowa) 1 (5)
2011  Francja U-20 1 (0)
2019–  Algieria 15 (2)
W sumie: 17 (7)
  1. ↑ Aktualne na: 5 października 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 9 kwietnia 2024.
Dorobek medalowy
Puchar Narodów Afryki
złoto Egipt 2019

Andy Delort (ur. 9 października 1991 w Sète) – algierski piłkarz francuskiego pochodzenia, występujący na pozycji napastnika w algierskim klubie MC Alger oraz w reprezentacji Algierii. Zwycięzca Pucharu Narodów Afryki 2019. Młodzieżowy reprezentant Francji.

Kariera klubowa

Delort jako junior grał w zespołach FC Sète oraz Pointe Courte AC Sète. W 2008 roku dołączył do rezerw AC Ajaccio. Będąc ich zawodnikiem, przebywał na testach w Borussii Dortmund oraz Girondins Bordeaux. Od obu klubów otrzymał propozycję kontraktów, jednak odrzucił je. W 2009 roku przeszedł do Nîmes Olympique, grającego w Ligue 2. W lidze tej zadebiutował 30 sierpnia 2009, wchodząc jako rezerwowy w 53. minucie w meczu z FC Metz (1:1). Zmienił wówczas Jonathana Ayité. W sezonie 2009/2010 zagrał w 3 ligowych meczach, za każdym razem wchodząc z ławki rezerwowych.

W 2010 roku powrócił do AC Ajaccio, jednak tym razem został włączony do jego pierwszej drużyny. 15 września 2010 w wygranym 3:0 meczu Pucharu Ligi Francuskiej z Le Havre AC, strzelił swoje dwa pierwsze gole w zawodowej karierze. Pierwszą bramkę w Ligue 2 zdobył natomiast 17 grudnia 2010 w spotkaniu z Angers SCO (1:0). 11 marca 2011 był jednym z graczy zamieszanych w bójkę, gdy został zmieniony w ligowym meczu przeciwko FC Nantes (0:2). W wyniku incydentu kilku graczy zostało ukaranych; Delort oraz inny gracz z drużyny, Carl Medjani, otrzymali zawieszenia na 4 mecze. W sezonie 2010/2011 zajął z klubem 2. miejsce w Ligue 2 i awansował z nim do Ligue 1. W rozgrywkach tych zadebiutował 6 sierpnia 2011 w przegranym 0:2 pojedynku z Toulouse FC i otrzymał wówczas żółtą kartkę.

W styczniu 2012 został wypożyczony do drugoligowego klubu FC Metz, w którego barwach do końca sezonu 2011/2012 zagrał w 13 meczach i strzelił 1 gola. Następnie wrócił do Ajaccio, a 27 kwietnia 2013 w meczu wygranym 2:1 spotkaniu z Montpellier HSC, zdobył swoją pierwszą bramkę w Ligue 1.

W połowie 2013 roku dołączył do zespołu z drugiej ligi, Tours FC. W sezonie 2013/2014 został królem strzelców Ligue 2, strzelając 24 gole w 36 meczach. Został również wybrany do Drużyny Roku Ligue 2, a także otrzymał nominację do Gracza Roku Ligue 2. Zajął 2. miejsce, przegrywając z graczem FC Metz, Diafrą Sakho.

W końcówce sierpnia 2014, Delort podpisał kontrakt z angielskim zespołem Wigan Athletic, grającym w Championship. W lidze tej pierwszy mecz rozegrał 13 września 2014 przeciwko Blackburn Rovers (1:3). W barwach Wigan wystąpił w 11 ligowych pojedynkach. W lutym 2015 został wypożyczony do Tours, gdzie grał do końca sezonu 2014/2015.

W lipcu 2015 został graczem zespołu SM Caen z Ligue 1 i spędził tam sezon 2015/2016. Następnie podpisał kontrakt z meksykańskim Tigres UANL. W Liga MX zadebiutował 11 września 2016 w wygranym 2:0 spotkaniu z Monarcas Morelia, zaś 23 października 2016 w wygranym 3:1 pojedynku z Pumas UNAM zdobył swojego premierowego gola w lidze meksykańskiej. Z Tigres Delort wywalczył mistrzostwo fazy Apertura sezonu 2016/2017.

W styczniu 2017 wrócił do Francji, gdzie podpisał kontrakt z pierwszoligowym Toulouse FC. W sezonie 2018/2019 był stamtąd wypożyczony do ligowego rywala – Montpellier HSC, który następnie wykupił Delorta. Strzelił w sumie 41 goli we wszystkich rozgrywkach, bijąc rekordOliviera Girouda i stając się trzecim najlepszym napastnikiem Montpellier w XXI wieku.

28 sierpnia 2021 podpisał czteroletnią umowę z OGC Nice. 21 maja 2022 roku zdobył swojego pierwszego hat-tricka w Ligue 1 w wygranym 3–2 meczu ze Stade Reims.

30 stycznia 2023 roku przeniósł się do innego francuskiego klubu FC Nantes, na zasadzie wypożyczenia. Swoje pierwsze dwie bramki w barwach Nantes strzelił w Pucharze Francji 1 marca 2023 roku przeciwko SM Caen.

7 lipca 2023 oficjalnie podpisał dwuletni kontrakt z katarskim Umm Salal z opcją przedłużenia o rok. Kwota transferu szacowana była na 2,5 miliona euro. 12 lutego 2024 roku rozwiązał kontrakt z klubem.

11 września 2024 podpisał dwuletnią umowę z algierskim MC Alger z opcją przedłużenia o rok.

29 stycznia 2025 roku wrócił do Montpellier na zasadzie wypożyczenia do końca sezonu 2024/25 z opcją wykupu.

10 września 2025 roku podpisał kontrakt ze swoim byłym klubem AC Ajaccio, pomagając klubowi po jego administracyjnym spadku do siódmej ligi francuskiej.

Kariera reprezentacyjna

W 2009 roku Delort grał w reprezentacji Francji w piłce plażowej, prowadzonej przez Érica Cantonę. W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2009 zdobył 5 bramek.

17 maja 2011 wystąpił w towarzyskim meczu reprezentacji Francji U-20 przeciwko Stanom Zjednoczonym (3:3).

W kwietniu 2019 wyraził zainteresowanie grą w reprezentacji Algierii, ze względu algierskie pochodzenie jego matki. W czerwcu 2019 został powołany do kadry na Puchar Narodów Afryki. W reprezentacji zadebiutował 16 czerwca w wygranym 3:2 towarzyskim meczu z Mali, w którym strzelił gola. Na turnieju zagrał w 5 z 7 spotkań drużyny Algierii, która została mistrzem Afryki.

W październiku 2021 roku nie otrzymał powołania do reprezentacji na ostatnie mecze eliminacyjne do Mistrzostw Świata. Trener Djamel Belmadi ujawnił na konferencji prasowej, że sam Delort odmówił powołania, ponieważ chciał skupić się na karierze klubowej, po niedawnym podpisaniu kontraktu z OGC Nice. Delort potwierdził to, mówiąc, że chce zrobić sobie roczną przerwę od gry w reprezentacji.

Życie prywatne

Delort ma dwójkę dzieci: syna i córkę. W styczniu 2021 roku otrzymał medal swojego rodzinnego miasta Sète z rąk burmistrza Françoisa Commeinhesa.

Osiągnięcia

Indywidualne

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Andy Delort: „J’ai refusé un contrat du Borussia Dortmund” (1/2). sharkfoot. [dostęp 2019-12-17]. (fr.).
  2. ↑ Reportage à Sète sur les traces d'Andy Delort, l'attaquant de Nice [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  3. ↑ Andy Delort a trouvé un point de chute en France [online], SOFOOT.com, 14 lutego 2024 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  4. ↑ Pierrick34, [Brèves] Andy Delort : “Je devais signer au Borussia Dortmund” | AllezPaillade.com [online], 28 kwietnia 2020 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  5. ↑ Andy Delort: «Mon fils de 2 ans est parti pour avoir les mêmes mollets que moi» [online], 20 Minutes, 23 października 2015 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  6. ↑ Andy Delort, nouvelle recrue du MHSC, insulte et menace les policiers à l'issue d'une course-poursuite - ICI [online], ICI, le média de la vie locale, 27 sierpnia 2018 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  7. ↑ Transfer: Andy Delort returns to AC Ajaccio! [online], OneFootball, 6 maja 2026 [dostęp 2026-05-06] (ang.).
  8. ↑ ligue 2. Delort en veut encore [online], www.republicain-lorrain.fr, 4 kwietnia 2012 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  9. ↑ Théo Bauer, FC Metz 2012 : Que sont-ils devenus ? #2 [online], Let's Go Metz, 8 lipca 2022 [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  10. ↑ Andy Delort leaves Tours FC - Get French Football News [online], 29 maja 2014 [dostęp 2026-05-06] (ang.).
  11. ↑ Sakho, maître de la L2 [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  12. ↑ Wigan Athletic set to sign Andy Delort from FC Tours, „BBC Sport”, 31 sierpnia 2014 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  13. ↑ Ben (Webmaster Blog Tours), Andy Delort aimerait se relancer au Tours FC [online], TOURS FOOTBALL CLUB [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  14. ↑ Wigan Athletic striker Andy Delort seals switch to Ligue 1 side Caen [online], Sports Mole, 2 lipca 2015 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  15. ↑ Rennes open talks with Andy Delort - Get French Football News [online], 30 grudnia 2016 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  16. ↑ Officiel : Andy Delort signe aux Tigres [online], Foot01, 1 września 2016 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  17. ↑ https://www.sudouest.fr/sport/football/ligue1/ligue-1-andy-delort-transfere-a-toulouse-3428000.php
  18. ↑ Montpellier : Andy Delort dérape [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-06] (fr.).
  19. ↑ Ligue 1 : Andy Delort (Toulouse) définitivement à Montpellier [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  20. ↑ Wojto, Avec 41 buts, Andy Delort dépasse Olivier Giroud ! [online], Esprit Paillade, 20 kwietnia 2021 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  21. ↑ Transferts : Andy Delort (Montpellier) à Nice, c'est officiel [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  22. ↑ Triplete de Andy Delort en el triunfo de Nice ante Stade de Reims por 3-2 - TyC Sports [online], www.tycsports.com, 22 maja 2022 [dostęp 2026-05-07] (hiszp.).
  23. ↑ Transferts : Andy Delort (Nice) rejoint officiellement Nantes [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  24. ↑ Le Figaro, Coupe de France : tombeur de Lens grâce à un doublé de Delort, Nantes se hisse en demi-finale [online], Le Figaro, 1 marca 2023 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  25. ↑ Said, Officiel : Andy Delort signe à Umm Salal [online], Football Algérien - DZFOOT.COM, 7 lipca 2023 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  26. ↑ Wojto, [Anciens] L’aventure se termine déjà pour Andy Delort au Qatar [online], Esprit Paillade, 12 lutego 2024 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  27. ↑ Mercato : Andy Delort signe au MC Alger, Ryad Boudebouz à la JS Kabylie [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  28. ↑ Andy Delort revient au MHSC ! [online], MHSC Foot, 29 stycznia 2025 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  29. ↑ Nathan Bricout, Gros retour pour Andy Delort, c'est officiel ! [online], Onze Mondial, 10 września 2025 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  30. ↑ Andy Delort: France-born Montpellier striker opts for Algeria [online], bbc.com [dostęp 2019-12-17] (ang.).
  31. ↑ Andy Delort takes break from Algeria national team for a year - Get French Football News [online], 7 października 2021 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  32. ↑ Comment Andy Delort s’est métamorphosé à Montpellier [online], SOFOOT.com, 9 kwietnia 2021 [dostęp 2026-05-07] (fr.).
  33. ↑ Recevant la médaille de la Ville de Sète, le footballeur Andy Delort dit sa fierté d'être Sétois [online], midilibre.fr [dostęp 2026-05-07] (fr.).

Bibliografia