Anna Mituś

Anna Mituś
Anka Mituś
Ilustracja
Anna Mituś, 2019. Fot. Alicja Kielan
Data urodzenia

1975

Zawód, zajęcie

krytyczka sztuki, kuratorka, redaktorka naczelna

Edukacja

historia sztuki, germanistyka

Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Stanowisko

kierowniczka i kuratorka galerii BWA Wrocław Główny

Pracodawca

BWA Wrocław

Strona internetowa

Anna Mituś (ur. 1975) – kuratorka, badaczka, krytyczka sztuki i tłumaczka związana z Wrocławiem. Redaktorka naczelna magazynu o sztuce współczesnej "BIURO", stypendystka MKiDN w 2015 r. Od 2003 r. do końca 2021 r. pracowała w BWA Wrocław.

Życiorys

W latach 1994–1999 studiowała germanistykę, a w latach 1998–2003 historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim.

Od 2003 r. była związana z BWA Wrocław, w którym początkowo pracowała na stanowisku specjalistki ds. public relations (2003–2013), a następnie jako redaktorka naczelna czasopisma "Biuro. Organu prasowego BWA Wrocław" (od 2013 r., ale funkcję tę pełni od momentu założenia pisma w 2008 r.). Do końca 2021 r. była kuratorką i kierowniczką galerii BWA Wrocław Główny.

W latach 2010–2014 była członkinią Rady Artystycznej Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Działalność krytyczna i badawcza

Teksty krytyczne publikowała m.in. w Obiegu, Umelec Magazine, Odrze i Szumie, a także w Formacie, Art & Business czy piśmie Exit. Ma w swoim dorobku także teksty naukowe oraz tłumaczenia z j. niemieckiego.

Prowadziła magazyn o sztuce, kulturze wizualnej i designie Biuro. Pierwszy numer pisma ukazał się w 2009 r. i zatytułowany był Piękni w kryzysie

Przygotowuje książkę Transparentna historia. Polskie szkło artystyczne.

Działalność kuratorska

Wybrane publikacje

Teksty krytyczne

Książki, katalogi wystaw

Inne publikacje

Tłumaczenia

Nagrody i wyróżnienia

W 2015 otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W 2024 została jedną z laureatek Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy przyznawanej przez Zachętę – Narodową Galerię Sztuki.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 GoldenLine.pl, Anna Mituś – BWA Wrocław – GoldenLine.pl [online], GoldenLine [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  2. ↑ Zespół [online], bwa.wroc.pl [dostęp 2020-01-19].
  3. ↑ Biuro #1 Piękni w kryzysie, 2009 [online], Issuu [dostęp 2020-02-09] (ang.).
  4. ↑ Cała Polska [online], bwa.wroc.pl [dostęp 2020-01-19].
  5. ↑ Odjazd [online], bwa.wroc.pl [dostęp 2020-01-19].
  6. ↑ WROCŁAW: Michał Szlaga. Fotografowałem polskiego króla [online], Puro Hotel [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  7. ↑ O wystawie Michała Szlagi „Fotografowałem polskiego króla” [online], bwa.wroc.pl [dostęp 2020-01-19].
  8. ↑ CSWŁaźnia [online], www.laznia.pl [dostęp 2020-01-19].
  9. ↑ m, Honorata Martin Bóg Małpa / Gdańska Galeria Miejska [online], www.ggm.gda.pl [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  10. ↑ „Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia” w Zachęcie [online], SZUM, 9 sierpnia 2015 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  11. ↑ ArtFacts, The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde | Exhibition [online], ArtFacts [dostęp 2020-01-19] (ang.).
  12. ↑ Nowi nudziarze. Rozmowa z Filipem Zawadą [online], SZUM, 28 stycznia 2015 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  13. ↑ NA DOBRY POCZĄTEK: 19-26 stycznia 2015 [online], SZUM, 26 stycznia 2015 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  14. ↑ „Skóra” w Maison Photo [online], SZUM, 15 października 2013 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  15. ↑ Maison de la Photographie – Lille – France – Gallery BWA Wroclaw in Lille [online], www.maisonphoto.com [dostęp 2020-01-19].
  16. ↑ „Podróże na Wschód i na Południe” Janka Simona w BWA Wrocław [online], SZUM, 6 kwietnia 2014 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  17. ↑ MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Magazyn LUXUS [online], muzeumwspolczesne.pl [dostęp 2020-01-19].
  18. ↑ LUXUS w Muzeum Współczesnym Wrocław [online], SZUM, 29 maja 2013 [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  19. ↑ Być jak Sędzia Główny – Wydarzenia O.pl [online], O.pl Polski Portal Kultury [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  20. ↑ BWA WROCLAW [online], starastrona.bwa.wroc.pl [dostęp 2020-01-19].
  21. ↑ l, HOW ARE YOU? Karoliny Freino [online], Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  22. ↑ Kama Sokolnicka – O bieli, elipsie i nudzie – News O.pl [online], O.pl Polski Portal Kultury [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  23. ↑ PODSUMOWANIE 2013: Szczerski, Błaszczyk/Krasoń, Gruszczyński, Poprzęcka, Białkowski, Moskalewicz, Demidenko, Pyzik, Wilczyk, Kosiewski, Mituś, Pękala, Szymański, Zielińska [online], SZUM, 29 grudnia 2013 [dostęp 2020-01-29] (pol.).
  24. 1 2 Stąd też źle widać część druga | obieg.pl [online], archiwum-obieg.u-jazdowski.pl [dostęp 2020-01-29].
  25. ↑ Wenecja nie umiera | obieg.pl [online], archiwum-obieg.u-jazdowski.pl [dostęp 2020-01-29].
  26. ↑ Nagroda Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy. Edycja 2024 [online], Zachęta Narodowa Galeria Sztuki [dostęp 2025-06-21].