Historia
W rządzie tymczasowym Rady Regencyjnej Ministrowi Oświaty i Wyznań powierzono m.in. opiekę nad literaturą i sztuką, nad archiwami, bibliotekami publicznymi, czytelniami, teatrami i muzeami. Ministerstwo Sztuki i Kultury zostało utworzone 5 grudnia 1918, zlikwidowane ustawą z 17 lutego 1922 z powodów oszczędnościowych i racjonalizatorskich. Szeroki konsensus roztoczył wokół tezy, że nie ma kultury bez edukacji. Zadania resortu kultury przejęło zatem Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (do 1931 działał w nim Departament Sztuki, kierowany przez pewien czas przez Juliana Fałata, potem w MWRiOP istniał już tylko wydział).
W 1944 w ramach Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (tymczasowy organ władzy na obszarze wyzwolonym spod okupacji niemieckiej) kierownikiem Resortu Kultury i Sztuki został Wincenty Rzymowski. Ostatniego dnia grudnia powołano Rząd Tymczasowy RP, a ministrem kultury i sztuki był w nim Rzymowski. 2 maja 1945 zastąpił go Edmund Zalewski. 28 czerwca powołano Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, wkrótce potem uznany przez społeczność międzynarodową za pełnoprawny polski rząd. Ministrem kultury i sztuki był w nim Władysław Kowalski.
Urząd pod obecną nazwą Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego utworzony został 26 października 1999, z mocą od dnia 10 listopada 1999. Od 20 października 2001 do 31 października 2005 funkcjonował pod nazwą Ministerstwo Kultury. 1 marca 2021 weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 lutego 2021 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, które utworzyło Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w wyniku przekształcenia dotychczasowego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz likwidacji Ministerstwa Sportu dokonanej w tym samym dniu na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 lutego 2021 r. w sprawie zniesienia Ministerstwa Sportu. Ministerstwo zostało przywrócone 26 października 2021.
52°14′32,932″N 21°00′49,306″E/52,242481 21,013696
