| Data i miejsce urodzenia |
14 listopada 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 stycznia 1962 |
| Minister sprawiedliwości | |
| Okres |
od 31 grudnia 1944 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister kultury i sztuki | |
| Okres |
od 2 maja 1945 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Edmund Zalewski (ur. 14 listopada 1883 w Pułtusku, zm. 1 stycznia 1962 w Warszawie) – polski działacz spółdzielczy i polityk.
Urodził się w pułtuskiej mieszczańskiej rodzinie Andrzeja (1837–1908) i Ludwiki z Henrykowskich (1848–1907). Studiował w Szkole Wawelberga i Rotwanda w Warszawie, następnie odbył studia malarskie m.in. w Warszawie, Paryżu i Moskwie.
W okresie I wojny związał się z ruchem spółdzielczym. Był członkiem PPS–Frakcji Rewolucyjnej, następnie PSL „Wyzwolenie”, od 1931 Stronnictwa Ludowego, a od 1949 należał do ZSL. Podczas wojny od 1942 był w Batalionach Chłopskich.
W latach 1944–1947 był posłem do Krajowej Rady Narodowej. Od 31 grudnia 1944 do 2 maja 1945 był ministrem sprawiedliwości, a następnie – do 28 czerwca 1945 – ministrem kultury i sztuki w rządzie Edwarda Osóbki-Morawskiego. W latach 1945–1948 był posłem RP w Bułgarii.
Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 315-3-3).